بازیهای محلی جالب ، تشله بازی یکی از بازی های محلی مشهد

بازی های محلی بخشی از هویت ماست. همه ما دوست داریم وقتی دور هم جمع می شویم و البته در روزهای زیبای بهاری در کنار اعضای خانواده خود با انجام یکسری بازی و فعالیت خوش بگذرانیم. بازی های زیادی هستند که هرکدام جذابیت های خاص خودشان را دارند. با پرشین وی همراه  باشید تا تشله بازی مشهدی را آموزش ببینید.

تشله بازی یکی از بازی های محلی مشهد

مجموعه: بازیهای محلی بازی های قدیمی مشهد,بازیهای روستایی مشهد بازی محلی مشهد به تعداد بازيکنان روى يک خط مستقيم و
با فاصلهاى مساوى چاله هاى کوچکى به قطر دو سانتيمتر و عمق ۲ – ۵/۲ سانتيمتر روى زمين حفر مى
کنند.

نفر اول بازي، تشله ٔ خود را لب چاله ٔ اول مى نشاند (در لهجه محلى شوند مى گويند).
سپس نقطه اى را در امتداد چاله ها با فاصله ٔ دو خانه به عنوان نقطه ٔ شروع بازى
تعيين مى کنند.بازيکنان به ترتيب از نقطه ٔ شروع تشله هاى خود را به طرف چاله ها مى زنند.در اينجا
توافق مى کنند: لوکلى موکلى از سيخ تا سوزه قبوله (از سيخ تا سوزن قبول است ).

تشله بازی

در اينجا چندين وضع پيش مى آيد: يکى اينکه بازيکنى که تشله را زده است تشله اش به لبه ٔ
چاله برمى خورد و برمى گردد (لوکلي) که در اين حالت دوباره بايد آن را بزند.ديگر اينکه تشله به خانه
برود يا به تشله ٔ بازيکن ديگر برخورد کند ( تير بزند) در اينصورت نيازى به تکرار بازى نيست.

شکل ديگر تشله به لبه چاله بخورد و به طرف چپ يا راست منحرف شود (موکلي) که در اينصورت بازيکن
مجدداً بايد تشله را بزند.
هربار که تشله بازيکنى به تشله ٔ يکى ديگر از بازيکنان بخورد يک امتياز مى گيرد.گاهى بازى بر سر پول
انجام مى شود.(به ازاء هر تير مبلغى از قبل تعيين مىکنند).

وقتى اين بازى دو نفره انجام مى شود، گرفتن سه خانه برابر با يک تير به حساب مى آيد.در اينصورت وقتى هر چهارخانه گرفته شود بازى تمام م ىشود.

تیله چیست؟

نام این توپ در لهجه‌های مختلف فارسی و در نقاط مختلف ایران متفاوت است. اما متداول‌ترین نام آن همان تیله است که گاهی «گلوله» یا گلول گفته می‌شود.در زبان لکی به آن گولو و به بازی آن گلوون میگویند در اورامان به آن «بیل» و به بازی آن «بیلانی» می‌گویند. در ایلام (شهرستان آبدانان) به آن «فِنگ (fəŋ)» گفته می‌شود. در شهر اهواز نیز به آن «فِنگ» می‌گویند. در لار به آن «مایه» گفته می‌شود. در کرمانشاه به آن تَشیله و در همدان «تِشِله» می‌گویند. در خراسان به آن «تُشْله» یا «توشْله» گفته می‌شود. در تبریز به آن «مازی» می‌گویند.

در ایلام «گُلو» و چاله‌ای که باید ابتدا گلو را در آن انداخت «نِگِر» نام دارد. در سقز به آن «کَللا» و به بازی آن «کَللا مِشان» می‌گویند. در سنندج به آن «هل مات» و به بازی آن «هل ماتان» می‌گویند. در اصفهان به آن «گولی» و به بازی آن «گولی بازی» و در گلستان هم به ان «توشنه» وبه ان بازی « توشنه بازی» می‌گویند.در لامرد فارس به تیله‌ها هل و به بازی هل بازی گفته و در میان افراد بزرگسال محبوبیت زیادی داشته و در فصل زمستان و بهار زمان اوج این بازی است.

راسخون ـ ویکی پدیا