روش های شیردادن به نوزادی که رفلاکس دارد

والدینی که تجربه اول در بچه داری دارند می دانند که از گریه های بی وقت و بدون وقفه نوزاد خود گاهی به ستوه
می آیند و دلیل آن را نمی دانند دلیل اولی برای گریه نوزادان می توان محتمل شد کولیک و یا همان دل درد نوزادان است
و دومین نظریه محتمل را می توان به رفلاکس نوزاد به صورت پنهان و آشکار اشاره کرد در ادامه مطلب از پرشین وی
قصد داریم نحوه شیر دادن به نوزادی که رفلاکس دارد را برایتان به اشتراک گذاریم.

شیر دادن به نوزادی که رفلاکس دارد

یک عضو هیات مدیره انجمن پزشکان کودکان ایران با مهم دانستن وضعیت های خواباندن نوزاد برای جلوگیری از رفلاکس تاکید
کرد:« در صورتی که رفلاکس بلافاصله بعد از شیر خوردن نوزاد بروز کند می تواند در رشد نوزاد اختلال ایجاد
کند که مراجعه به پزشک در این موارد ضروری است.»دکتر محمدعلی رئیسی
درباره علل رفلاکس نوزادان گفت:« رفلاکس نوزادان به علت شل بودن اسفنکترتحتانی مری (LES) بروز می کند که این
حالت ممکن است خفیف، متوسط و یا شدید باشد.

در حالت رفلاکس شدید محتویات تمام معده نوزاد به مری برمی گردد و موجب برگشت شیر می شود.
»این متخصص کودکان و نوزادان ادامه داد:« در صورتی که این حالت به صورت مرتب و بلافاصله بعد از شیرخوردن
نوزاد بروز کند در رشد نوزاد اختلال ایجاد می کند و نوزاد کم وزن می شود که در چنین مواردی
مراجعه به پزشک ضروری است. شیر دادن به نوزادی که رفلاکس دارد »

وی گفت:« رفلاکس در اکثر نوزادان حالت خفیف و متوسطی دارد و با افزایش سن
به تدریج دریچه مری حالت طبیعی خود را بدست می آورد به طوری که تا حدود سه ماهگی ۷۰ درصد
و تا ۶ ماهگی نزدیک به ۱۰۰ درصد بهبودی پیدا می کند البته گاهی ممکن است این حالت به صورت
خفیفی تا سن یکسالگی ادامه داشته باشد اما رفته رفته کاملا خوب می شود.»

شیر دادن به نوزادی که رفلاکس دارد

این عضو هیات مدیره انجمن
پزشکان کودکان با مهم دانستن وضعیت های خواباندن نوزاد برای جلوگیری از رفلاکس؛ گفت: « مادر باید همیشه نوزاد را
در حالت طاقباز و در یک زاویه ۳۰ درجه از سطح زمین خواباند به این صورت که سر نوزاد از
سطح زمین بالاتر بوده و پاهایش به سمت پایین باشد تا شیر را برنگرداند.»

وی ادامه داد:« توصیه می شود
وقتی مادر ، نوزاد را شیر می دهد، بغل کرده و در حالتی باشد که به شکم نوزاد فشاری وارد
نیاید و سر نوزاد بالا و پاهایش به طرف پایین باشد.
پس از تمام شدن شیر خوردن نوزاد، بهتر است به مدت ۱۵ دقیقه به صورت عمودی بغل شود و پشت
وی را از بالا تا پایین ماساژ دهید تا اگر با شیر مقدای هوا بلعیده به صورت آروغ گرفته شود.»

علائم رفلاکس نوزاد

به‌طور کلی رفلاکس نوزاد نگران‌کننده نیست و احتمال اینکه محتویات معده به‌اندازه‌ای اسیدی
باشند که گلو یا مری را تحریک کنند و مشکلاتی را به وجود بیاورند، بسیار اندک است.

در صورتی که نوزاد علائم زیر را دارد باید به پزشک مراجعه کنید:

نوزاد وزن اضافه نمی‌کند.
به‌شدت استفراغ می‌کند، طوری که محتویات معده با فشار از دهان او خارج می‌شود (استفراغ جهنده، projectile vomiting).
مایعی سبز یا زرد بالا می‌آورد.
خون یا موادی شبیه تفالهٔ قهوه را بالا می‌آورد.
از خوردن غذا امتناع می‌کند.
در مدفوع او خون وجود دارد.

دچار مشکل تنفسی یا سرفهٔ مزمن شده است.
در ۶ ماهگی یا پس از آن شروع به استفراغ کرده است.
پس از خوردن غذا به‌طور غیرطبیعی، کج‌خلق و تحریک‌پذیر می‌شود.
بعضی از این موارد می‌تواند نشانه‌ٔ مشکلات جدی ولی درمان‌پذیری مانند GERD یا انسداد در دستگاه گوارش باشد.

علت رفلاکس نوزاد

در نوازدان حلقهٔ ماهیچه‌ای میان مری و معده که اسفنکتر تحتانی مری (lower esophageal sphincter ، LES)
نام دارد، هنوز کاملا رشد نکرده است. این مسئله موجب می‌شود که اسفنکتر تحتانی مری در زمان نامناسب
باز شود و محتویات معده به سمت بالای مری نوزاد جریان پیدا کند. در حالت طبیعی LES فقط باید زمانی

باز شود که کودک غذایی را می‌بلعد و در زمان‌های دیگر باید بسته بماند تا محتویات معده در جای خود باقی بمانند و به مری برنگردند.

عوامل رفلاکس نوزاد در کودکان مختلف، مشترک بوده و در بیشتر موارد اجتناب‌ناپذیر هستند. این عوامل عبارت‌اند از:

دراز کشیدن نوزاد در بیشتر مواقع؛
رژیم‌ غذایی‌ای که بیشتر مایع است؛
زودرس بودن و پیش از موعد به دنیا آمدن نوزادان.
گاهی رفلاکس نوزاد درنتیجهٔ شرایط جدی‌تری ایجاد می‌شود، از جمله:

بیماری رفلاکس معده به مری یا GERD:
رفلاکس مقداری اسید دارد که می‌تواند پوشش داخلی مری را تحریک کند و به آن آسیب برساند.
تنگی پیلور (pyloric stenosis):
در این بیماری دریچه‌ٔ میان معده و رودهٔ کوچک تنگ می‌شود که از تخلیهٔ محتویات معده به رودهٔ کوچک جلوگیری می‌شود.
عدم‌تحمل غذایی:
وجود پروتئینی در شیر گاو، رایج‌ترین علت این مشکل است.
ازوفاژیت ائوزینوفیلیک (eosinophilic esophagitis):
نوع خاصی از گلبول‌های سفید خون (به نام ائوزینوفیل، eosinophil) تجمع پیدا کرده و به پوشش داخلی مری آسیب می‌زنند.

شیر دادن به نوزادی که رفلاکس دارد

عوارض رفلاکس نوزاد

معمولا رفلاکس نوزاد به‌طور خودبه‌خود و بدون ایجاد مشکل جدی برای کودک برطرف می‌شود.
ولی اگر کودک مشکل جدی‌تری مانند بیماری رفلاکس معده به مری داشته باشد، به‌خوبی
و به‌طور طبیعی رشد نخواهد کرد. بعضی از پژوهش‌ها نشان می‌دهد نوزادانی که به‌طور مکرر
دچار استفراغ می‌شوند، ممکن است که پس از دوران کودکی بیشتر مستعد ابتلابه بیماری رفلاکس معده به مری باشند.

تشخیص علت رفلاکس نوزاد
در ابتدا پزشک کودک را معاینهٔ فیزیکی می‌کند و درمورد علائم و نشانه‌های رفلاکس او سؤالاتی
می‌پرسد. اگر کودک سالم باشد، رشد طبیعی داشته باشد و شاد به‌نظر برسد، معمولا نیازی به آزمایش‌های بیشتر وجود ندارد.

در صورت نیاز به آزمایش و بررسی بیشتر، پزشک می‌تواند موارد زیر را توصیه کند:

سونوگرافی:
از این تصویربرداری برای شناسایی تنگی پیلور استفاده می‌شود.
تست‌های آزمایشگاهی:
از آزمایش خون و ادرار می‌توان برای شناسایی یا رد کردن علل احتمالی استفراغ مکرر و وزن‌گیری ناکافی استفاده کرد.
پایش پ‌هاشِ مری (esophageal pH monitoring):
پزشک برای اندازه‌گیری اسیدیتهٔ مری، لولهٔ باریکی را از درون بینی یا دهان نوزاد وارد مری می‌کند.
این لوله به دستگاهی متصل است که میزان اسیدیته را بررسی می‌کند. ممکن است لازم باشد که کودک در زمان انجام این بررسی در بیمارستان بماند.

سلامت نیوز / chetor