۸ اشتباه بزرگ والدین جدید در خواباندن نوزاد ؛ از تاب دادن تا خوابیدن در کالسکه

خواباندن نوزاد

۱. وابسته کردن نوزاد به خود برای خواب

تاب دادن یا شیر دادن به نوزاد تا زمانی که کاملاً بخوابد، روشی سریع و مؤثر برای خواباندن اوست، اما اگر نوزاد برای خواب به شما وابسته شود، این روش می‌تواند به عادات خواب او آسیب بزند. جینا سانگ، متخصص اطفال، توضیح می‌دهد که اگر مادر همیشه نوزاد را در آغوش خود تکان دهد تا بخوابد، نوزاد همیشه به مادر تکیه می‌کند و وقتی در نیمه شب از خواب بیدار شود، گریه می‌کند تا دوباره او را در آغوش بگیرند. آکادمی اطفال آمریکا توصیه می‌کند نوزاد را زمانی که خواب‌آلود است، اما هنوز کاملاً نخوابیده، در تخت قرار دهید. با این حال، اگر این روش برای شما و نوزادتان کار می‌کند، می‌توانید به آن ادامه دهید، زیرا هدف نهایی این است که هم شما و هم نوزادتان خواب شبانه خوبی داشته باشید.

۲. واکنش فوری به هر صدای نوزاد در شب

واکنش به گریه نوزاد مهم است، اما سانگ می‌گوید که لازم نیست به محض شنیدن اولین صدای ناله یا بی‌قراری نوزاد در شب به سمت او بروید. او توصیه می‌کند چند دقیقه صبر کنید و ببینید چه اتفاقی می‌افتد، زیرا ممکن است نوزاد خودش را آرام کرده و دوباره به خواب برود. لینل اشنبرگ، روانشناس بالینی و متخصص خواب، نیز توصیه می‌کند که چند دقیقه به نوزاد فرصت دهید تا خودش دوباره به خواب برود.

۳. روشن و خاموش کردن چراغ شب در طول شب

استفاده از چراغ شب در اتاق نوزاد مشکلی ندارد و حتی می‌تواند در نیمه شب به شما کمک کند تا در تاریکی راه پیدا کنید. اما مشکل زمانی است که چراغ را برای دیدن بهتر روشن و خاموش کنید. به گفته اشنبرگ، اتاق نوزاد باید در زمان خواب و در نیمه شب، در صورت بیدار شدن، یکسان به نظر برسد و یکسان صدا دهد.

۴. انتظار غیرواقعی از خواب نوزاد

برخی از والدین انتظار دارند نوزادشان در ۱۲ هفتگی تمام شب را بخوابد، اما این انتظار منطقی نیست. جینا پوسنر، متخصص اطفال، می‌گوید که در ۶ ماهگی می‌توان انتظار داشت که اکثر نوزادان بخش طولانی و خوبی از شب را بخوابند، اما برخی از کودکان هرگز خواب‌های خوبی ندارند. او به والدین توصیه می‌کند که در مورد انتظارات خود واقع‌بین باشند و در صورت داشتن سؤال با پزشک اطفال یا متخصص خواب کودک مشورت کنند.

۵. دیر خواباندن نوزاد

زمان مناسب خواب نوزاد تا حد زیادی به برنامه شما و نیازهای خواب کودک بستگی دارد، اما اگر خیلی دیر او را بخوابانید، ممکن است نتیجه معکوس بگیرد و خوابیدن برایش سخت‌تر شود. سانگ می‌گوید که نوزاد بیش از حد خسته نمی‌تواند خود را آرام کند و به خواب برود. پوسنر توصیه می‌کند که به نشانه‌های خواب مانند مالیدن چشم‌ها و خمیازه کشیدن توجه کنید و در آن زمان نوزاد را بخوابانید. بنیاد ملی خواب توصیه می‌کند که نوزادان تا ۳ ماهگی به ۱۴ تا ۱۷ ساعت خواب در روز و نوزادان ۴ تا ۱۱ ماهه به ۱۲ تا ۱۵ ساعت خواب در روز نیاز دارند.

۶. نداشتن روال منظم قبل از خواب

انجام کارهای متفاوت در هر شب قبل از خواب می‌تواند نوزاد را گیج کند. اما یک روال منظم قبل از خواب به نوزاد نشان می‌دهد که زمان آماده شدن برای خواب فرا رسیده است. اشنبرگ می‌گوید که وقتی کارهای مشابه را به ترتیب یکسان تکرار می‌کنید، نوزاد به طور قابل اعتمادی خواب‌آلود می‌شود. او توصیه می‌کند که حمام، پوشیدن لباس خواب، شیر دادن و سپس خواندن داستان یا آواز خواندن قبل از قرار دادن نوزاد در تخت در زمان مشخص هر شب، بخشی از روال منظم باشد.

۷. اجازه دادن به نوزاد برای خوابیدن در هر جایی

اگرچه ممکن است وسوسه‌انگیز باشد که نوزاد در ماشین یا کالسکه بخوابد، اما اشنبرگ می‌گوید که نوزاد در صورتی بهترین خواب را خواهد داشت که در زمان خواب یا چرت در تخت خود بخوابد. اگر کودک شما فقط در ماشین یا کالسکه به خواب می‌رود، ممکن است خود را در حال رانندگی یا قدم زدن زیاد در زمان خواب یا چرت ببینید. سانگ نیز بر اهمیت ثبات در مکان و زمان چرت‌ها تأکید می‌کند.

۸. اجازه دادن به نوزاد برای خوابیدن تمام روز

نیازهای خواب نوزاد با توجه به سن متفاوت است، اما پوسنر اشاره می‌کند که نوزادان در یک دوره ۲۴ ساعته فقط به مقدار مشخصی خواب نیاز دارند. اگر نوزاد تمام روز بخوابد، در شب کمتر می‌خوابد. اگر چرت نوزاد بیش از حد طولانی شد، ممکن است لازم باشد او را بیدار کنید تا برنامه خوابش به هم نخورد. در زمان بیداری، با او صحبت کنید و بازی کنید تا در زمان خواب بعدی واقعاً خسته باشد.