۶ کاردستی اعضای بدن کلاس اول؛ آدمک، پازل و عروسک بامزه

کاردستی اعضای بدن کلاس اول را با یک آدمک کاغذی شروع کن: یک دایره برای سر، یک تکه مقوا برای لباس و چند نوار برای دست و پا. بعد می‌توانی صورت بشقابی، پازل بدن، دست کاغذی، ردپای رنگی یا عروسک پاکتی بسازی. در این آموزش پرشین وی هر شش مدل را می‌بینی و یاد می‌گیری چطور با ساخته‌ات بازی کنی. قرار نیست نقاشی تو دقیقاً شبیه عکس باشد؛ رنگ لباس، مدل مو و حالت صورت را خودت انتخاب کن.

این فعالیت برای شناخت قسمت‌های بیرونی بدن مثل سر، گردن، دست، پا و اعضای صورت است. برای تکلیف مدرسه، یکی از مدل‌ها را انتخاب کن و نام قسمت‌هایش را یاد بگیر. اگر معلم الگوی خاصی داده، همان الگو را اولویت بده. کاردستی باید آن‌قدر ساده باشد که خودت در ساختنش نقش داشته باشی و بتوانی آن را به دوستانت معرفی کنی.

وسایل را روی میز بچین

کاغذ رنگی، یک مقوای زمینه، مداد، پاک‌کن، چسب ماتیکی و قیچی نوک‌گرد وسایل مشترک بیشتر مدل‌ها هستند. برای صورت، بشقاب کاغذی و برای عروسک، پاکت کاغذی کوچک لازم داری. اگر این دو وسیله را نداری، یک دایره مقوایی و یک مستطیل تاخورده جایگزینشان می‌شوند. تکه‌های کاغذ باقی‌مانده را هم دور نریز؛ برای چشم، گوش و مو به کار می‌آیند.

یک گوشه میز را برای قطعه‌های آماده و گوشه دیگر را برای خرده‌کاغذها خالی بگذار. قبل از چسب زدن، همه قطعه‌ها را امتحانی بچین. برش مقوای ضخیم با بزرگ‌تر باشد. برای هیچ‌کدام از این مدل‌ها به چسب حرارتی، سوزن یا کاتر نیاز نداری. اگر کشیدن شکل‌ها سخت است، از دایره و مستطیل‌های آموزش کاردستی اشکال هندسی کلاس اول کمک بگیر.

۱. آدمک مقوایی؛ یک دوست کوچک شبیه خودت

یک برگه آ۴ را عمودی بگذار. بالای آن جای سر و پایین آن جای کفش‌ها را مشخص کن تا آدمکت از صفحه بیرون نزند. یک دایره با قطر حدود هفت سانتی‌متر برای سر بکش. لباس را مستطیلی با عرض حدود هشت سانتی‌متر و قد ده سانتی‌متر بساز. این اندازه‌ها پیشنهادی‌اند؛ اگر مقوایت کوچک‌تر است، همه قطعه‌ها را کمی کوچک‌تر ببر.

1. دایره سر را بالای لباس بچین و یک مستطیل کوچک برای گردن میان آن‌ها قرار بده.
2. دو نوار برای دست‌ها و دو نوار پهن‌تر برای پاها آماده کن. دست‌ها را از کنار شانه‌ها بیرون بیاور.
3. دو کفش گرد یا بیضی به پایین پاها اضافه کن. حالا اندازه و جای قطعه‌ها را نگاه کن.
4. وقتی چیدمان را دوست داشتی، از تنه شروع کن و قطعه‌ها را روی زمینه بچسبان.
5. چشم، بینی، دهان، گوش و مو را با کاغذ یا مداد رنگی اضافه کن.

لباس آدمکت را مثل لباس محبوب خودت رنگ کن. می‌توانی عینک، روسری یا جزئیات دلخواه دیگری هم به آن اضافه کنی. کنار سر، دست و پا سه برچسب بگذار. برای نوشتن نام‌ها از بزرگ‌تر کمک بگیر، اما خودت نشان بده هر برچسب کجا قرار می‌گیرد. نام و کار بعضی اعضای صورت را هم در کاردستی حواس پنجگانه کلاس اول تمرین کرده‌ایم.

قطعه‌ها را اول بچین و بعد از تنه شروع به چسباندن کن.

۲. صورت بشقابی با چشم و گوش کاغذی

این مدل برای وقتی خوب است که می‌خواهی روی قسمت‌های صورت تمرکز کنی. پشت یک بشقاب کاغذی تمیز را رو به خودت بگذار. با مداد، جای چشم‌ها را کم‌رنگ مشخص کن. بینی زیر و میان چشم‌ها قرار می‌گیرد و دهان پایین‌تر از بینی است. دو گوش هم در دو طرف صورت می‌چسبند. قبل از بریدن، یک بار در آینه به صورت خودت نگاه کن.

دو بیضی سفید و دو دایره کوچک تیره برای چشم‌ها بساز. برای بینی یک تکه کاغذ تاخورده یا یک نقاشی ساده کافی است. دهان را به شکل دلخواه بکش و موها را با نوار کاغذی کوتاه درست کن. اگر از کاموا استفاده می‌کنی، رشته‌ها را کوتاه و خوب ثابت کن. نیازی به چشم عروسکی ریز یا قطعه‌های جداشدنی نیست.

برای بازی، قبل از چسباندن، جای یکی از قطعه‌ها را اشتباه بگذار. دوستت پیدا کند چه چیزی جابه‌جا شده است. سپس هر عضو را در جای مناسب قرار بده. بشقاب را به صورت خودت نبند و برایش بند گردنی نساز؛ این مدل یک تابلوی دستی است. اگر بشقاب نداری، دایره‌ای از مقوای بسته‌بندی تمیز همان کار را انجام می‌دهد.

۳. پازل اعضای بدن با شش قطعه درشت

یک آدمک لباس‌دار روی مقوا بکش یا از مدل اول یک نمونه دیگر بساز. صبر کن چسب کاملاً خشک شود. پشت مقوا یک خط عمودی و دو خط افقی بکش تا شش مستطیل به وجود بیاید. بزرگ‌تر روی خط‌ها برش بزند. حالا شش قطعه داری که با کنار هم گذاشتنشان تصویر کامل می‌شود. قطعه‌ها را ریز نکن تا گرفتنشان راحت باشد.

اول پازل را با نگاه کردن به عکس نمونه کامل کن. دفعه بعد قطعه‌ها را مخلوط کن و از سر یا کفش‌ها شروع کن. درباره جای هر قسمت حرف بزن: «گردن زیر سر است» یا «کفش پایین پا قرار دارد». اگر پازل سخت شد، چهار قطعه بساز؛ اگر آسان بود، تصویر را بدون نمونه کنار هم بچین. تعداد قطعه‌ها، تعداد مدل‌های این مقاله را تغییر نمی‌دهد.

پشت قطعه‌ها یک نقطه هم‌رنگ بگذار تا با پازل دوستت قاطی نشوند. آن‌ها را در پاکت نگه دار. برای شمردن قطعه‌ها یا نوشتن عدد پشتشان می‌توانی از ایده‌های کاردستی اعداد کلاس اول کمک بگیری. این بازی مسابقه سرعت نیست؛ درست چیدن و توضیح دادن مهم‌تر است.

صورت را با قطعه‌های درشت بساز و پازل را از سر یا کفش‌ها شروع کن.

۴. دست کاغذی؛ پنج انگشت برای پنج کار

دستت را راحت روی کاغذ بگذار و انگشت‌ها را کمی باز کن. با دست دیگر، یا با کمک بزرگ‌تر، دور آن خط بکش. مداد را به پوست فشار نده. دست را بردار و بعد شکل را ببُر؛ هیچ برشی را وقتی دست روی کاغذ است انجام نده. اگر فاصله انگشت‌ها کم است، بزرگ‌تر قسمت‌های باریک را ببرد یا شکل ساده‌تری بکشد.

دست کاغذی را روی زمینه‌ای با رنگ متفاوت بچسبان. روی کف دست یک وسیله آشنا مثل مداد یا قاشق نقاشی کن. کنار هر انگشت یک کار ساده نشان بده: نقاشی، ورق زدن کتاب، دست تکان دادن، چسباندن کاغذ و گرفتن توپ نرم. لازم نیست روی خود انگشت‌ها متن زیادی جا بدهی؛ تصویرهای کوچک کنار دست هم کافی‌اند.

اگر دوست داری دو دست بسازی، راست و چپ را روی دو رنگ متفاوت بکش. با کمک معلم نام هرکدام را بنویس. همه افراد کارها را دقیقاً به یک روش انجام نمی‌دهند؛ در کلاس می‌توانید درباره روش‌های متفاوت نقاشی کردن یا گرفتن وسیله‌ها صحبت کنید. برای تزئین دور قاب، یک ترتیب رنگی بساز و آن را مانند تمرین الگویابی کلاس اول ادامه بده.

۵. ردپای رنگی بدون رنگ‌کردن کف پا

روی کاغذ بنشین و از بزرگ‌تر بخواه دور پایت را آرام خط بکشد؛ لازم نیست روی یک پا بایستی. بعد پا را بردار و شکل را روی مقوا منتقل کن. برای پای دیگر هم همین کار را انجام بده. اگر این روش راحت نیست، بزرگ‌تر دو شکل ساده پا بکشد. می‌توانی به‌جای پای بدون کفش، دور کف یک کفش تمیز را روی کاغذ جداگانه الگو بگیری.

شکل‌ها را ببُر و با نوارهای پهن کاغذی تزئین کن. لازم نیست همه نوارها یک اندازه باشند. دو ردپا را روی یک زمینه کنار هم بچسبان و نام راست و چپ را با کمک بزرگ‌تر بنویس. این مدل برای نگاه کردن و اشاره کردن است؛ قطعه‌ها را وسط مسیر رفت‌وآمد نگذار تا کسی روی آن‌ها نلغزد.

برای بازی، ردپاها را روی میز بچین و یک آدمک کوچک را در جهت آن‌ها قرار بده. بعد یکی را بچرخان و ببین جهتش چه تغییری کرده است. می‌توانی اندازه دو الگوی کاغذی را با کنار هم گذاشتن مقایسه کنی. درباره اندازه‌ها بدون ارزش‌گذاری حرف بزن؛ بزرگ‌تر یا کوچک‌تر بودن، خوب‌تر یا بدتر بودن نیست.

دست و پا را روی کاغذ الگو بگیر؛ برش را بعد از برداشتن دست و پا انجام بده.

۶. عروسک پاکتی؛ اعضای صورت را معرفی کن

یک پاکت کاغذی کوچک با کف تاشو بردار و آن را صاف روی میز بگذار. قسمت تاخورده کف پاکت، جای صورت عروسک است. چشم‌ها، بینی و گوش‌ها را با تکه‌های درشت کاغذ بساز. موها را بالای صورت بچسبان و روی بخش پایین پاکت، لباس رنگی اضافه کن. اول خشک شدن چسب را صبر کن تا قطعه‌ها به هم نچسبند.

اگر می‌خواهی دهان عروسک باز و بسته شود، خط دهان را در لبه قسمت تاخورده قرار بده. چسب را فقط روی سطح بیرونی بزن و دهانه پاکت را باز نگه دار. دستت را آرام داخل پاکت ببر و با انگشت‌ها قسمت کف را حرکت بده. اگر پاکت تنگ است، آن را به زور نکش؛ از عروسک به شکل تابلوی دستی استفاده کن.

عروسک می‌تواند بگوید: «سلام! این گوش من است. این هم بینی من.» بعد از دوستت بخواه نام یکی از اعضا را بگوید و تو همان قسمت را نشان بدهی. برای تغییر چهره، ابروها و حالت دهان را متفاوت بکش. ایده‌های کاردستی با کاغذ برای کودکان هم برای ساخت لباس و تزئین پاکت به کارت می‌آیند.

با پاکت کاغذی و قطعه‌های صورت، یک عروسک برای معرفی اعضای بدن بساز.

کاردستی آماده است؛ حالا نوبت معرفی توست

برای ارائه، سه جمله کافی است: «من یک آدمک ساخته‌ام. برای سر از دایره و برای لباس از مستطیل استفاده کردم. این قسمت دست آدمک است.» اگر مدل دیگری انتخاب کردی، نام و وسایل همان مدل را بگو. لازم نیست جمله‌های طولانی حفظ کنی. یک بار در خانه ساخته‌ات را نشان بده و با کلمه‌های خودت توضیح بده.

قبل از بردن به مدرسه، گوشه‌های مقوا و چسب قطعه‌ها را بررسی کن. پازل را در پاکت و مدل تخت را در پوشه بگذار. روی پشت کار نامت را بنویس. اگر دوستت رنگ یا مدل متفاوتی انتخاب کرده، به انتخاب او احترام بگذار؛ همه آدمک‌ها لازم نیست شبیه هم باشند. مهم این است که از ساختن لذت ببری و قسمت‌های کاردستی خودت را بشناسی.

منابع آموزشی

PBS KIDS for Parents — Make a Hero Self Portrait؛ PBS LearningMedia — My Body and Me؛ Scholastic Parents — Super Self-Portrait. مدل‌ها و مراحل این صفحه برای اجرای ساده در کلاس اول تنظیم شده‌اند.