انشا درباره کمک به دیگران؛ ۱۳ متن خواندنی و متفاوت برای کلاس دوم

انشا درباره کمک به دیگران میتواند از یک اتفاق کوچک شروع شود؛ جمع کردن کتابهای افتاده، یاد دادن یک تمرین یا گوش دادن به حرف دوستی ناراحت. در این مجموعه از پرشین وی، ۱۳ نمونه انشای کامل و متفاوت برای کلاس دوم میخوانید. پنج نمونه با مقدمه، بدنه و نتیجه نوشته شدهاند و بقیه شکل داستان، نامه، گفتوگو یا روایت خیالی دارند. با خواندن این نمونهها، خاطره خودتان را پیدا کنید و آن را با زبان و احساس خود بنویسید.
۱. انشا درباره کمک به دیگران با مقدمه، بدنه و نتیجه؛ دستهای کوچک من
مقدمه
قبلاً فکر میکردم فقط آدمهای بزرگ میتوانند به دیگران کمک کنند. وقتی دستهای کوچک خودم را نگاه میکردم، میگفتم من که نمیتوانم کار مهمی انجام بدهم. اما یک روز در مدرسه اتفاقی افتاد که نظر مرا عوض کرد. آن روز فهمیدم برای مهربان بودن، لازم نیست خیلی بزرگ یا قوی باشیم.
بدنه
زنگ خورده بود و من به طرف کلاس میرفتم. جلوی در، دفترها و کتابهای یکی از همکلاسیهایم روی زمین افتاد. بند کیف او باز مانده بود و با هر حرکت، یک وسیله دیگر بیرون میآمد. بعضی بچهها از کنارش رد شدند. من ایستادم و پرسیدم: «میخواهی کمکت کنم؟» او سرش را تکان داد.
اول کتابها را از جلوی راه کنار گذاشتیم تا کسی پایش را روی آنها نگذارد. بعد من دفترها را برداشتم و دوستم زیپ کیفش را باز کرد. گوشه یکی از دفترها تا شده بود. آن را آرام صاف کردیم و همه وسایل را داخل کیف گذاشتیم. وقتی وارد کلاس شدیم، دلیل دیر آمدنمان را به معلم گفتیم. دوستم کنار من نشست و با لبخند تشکر کرد.
نتیجه
آن روز کار بزرگی نکردم، ولی یک نفر کمتر ناراحت شد. حالا میدانم دستهای کوچک من هم میتوانند مفید باشند. گاهی کمک کردن فقط چند دقیقه وقت میخواهد و همین چند دقیقه، روز یک دوست را بهتر میکند.
۲. انشا داستانی درباره کمک به همکلاسی؛ مدادرنگیهای مشترک
معلم گفت امروز هرکس باغ خیالی خودش را نقاشی کند. من جعبه مدادرنگیام را باز کردم و یک درخت بزرگ کشیدم. کنارم امیر نشسته بود. او چند بار داخل کیفش را گشت، بعد آرام دستهایش را روی میز گذاشت. پرسیدم چرا شروع نمیکند. گفت مدادرنگیهایش روی میز خانه جا ماندهاند. به جعبهام نگاه کردم. رنگهای زیادی داشتم، ولی اول نگران شدم که وقت نقاشی خودم کم شود.
جعبه را وسط میز گذاشتم و گفتم میتوانیم نوبتی از رنگها استفاده کنیم. وقتی من تنه درخت را قهوهای میکردم، امیر آسمانش را آبی میکشید. وقتی او رنگ سبز را لازم داشت، من سراغ گلهای قرمز رفتم. یک بار هردو مداد زرد را خواستیم. امیر گفت اول خورشید من را تمام کنم و بعد مداد را به او بدهم. نقاشی ما شبیه هم نشد. باغ من یک تاب داشت و باغ امیر پر از پروانه بود. حتی درباره رنگ بالهای پروانهها با هم حرف زدیم.
آخر کلاس، امیر مدادها را شمرد و مرتب داخل جعبه گذاشت. معلم نقاشیهای ما را کنار هم روی تابلو زد. دیدم با یک جعبه مدادرنگی، دو باغ زیبا ساخته شده است. از اینکه وسایلم را با اجازه و نوبت تقسیم کرده بودم، خوشحال شدم. آن روز یاد گرفتم کمک به دوست، همیشه به معنی کنار گذاشتن کار خودمان نیست. گاهی فقط باید راهی پیدا کنیم که هردو بتوانیم کارمان را انجام بدهیم.
۳. انشا درباره کمک به مادر در خانه؛ عصر جورابهای رنگی
عصر بود و مادرم سبد لباسهای تمیز را کنار مبل گذاشت. من روی فرش نشسته بودم و با قطعههای خانهسازی بازی میکردم. مادر چند لباس را تا کرد و بعد برای آماده کردن شام به آشپزخانه رفت. به سبد نگاه کردم. جورابهای رنگی از گوشه آن بیرون زده بودند. پرسیدم: «میتوانم جورابها را جفت کنم؟» مادر گفت این کمک خیلی خوبی است و نشان داد چطور دو جوراب هماندازه را پیدا کنم.
اول فکر کردم کار آسانی است، اما دو جوراب آبی پیدا کردم که یکی کوچک و دیگری بزرگ بود. آنها را کنار گذاشتم و دقیقتر نگاه کردم. جوراب راهراه برادرم زیر یک حوله پنهان شده بود. وقتی پیدایش کردم، احساس کردم یک معما را حل کردهام. بعد پدرم هم آمد و لباسهای خودش را تا کرد. برادرم لباسهای سبک را به اتاق برد. خانه ما برای چند دقیقه شبیه یک کارگاه کوچک شده بود. هرکس کاری انجام میداد و سبد آرامآرام خالی میشد. من هم یاد گرفتم جورابها را خیلی نکشم تا کش آنها خراب نشود.
وقتی کار تمام شد، وقت کافی برای ادامه بازی داشتم. مادر کنارم نشست و خانهای را که ساخته بودم دید. خوشحال بودم که فقط منتظر نماندهام تا همه کارها را دیگران انجام بدهند. خانه جای زندگی همه ماست و کارهایش هم میتواند بین ما تقسیم شود. من هنوز نمیتوانم همه کارها را انجام بدهم، اما مرتب کردن وسایلم و جفت کردن جورابها از دستم برمیآید.
کمک در خانه با توجه به زحمت اعضای خانواده معنا پیدا میکند؛ در انشا درباره احترام به پدر و مادر هم میتوان از همین رفتارهای روزمره ایده گرفت.
۴. انشا درباره کمک به دیگران در درس با مقدمه، بدنه و نتیجه
مقدمه
کمک به همکلاسی فقط قرض دادن مداد و پاککن نیست. گاهی دوستی معنی یک درس را نمیفهمد و به توضیح آرام نیاز دارد. من دوست دارم وقتی چیزی را یاد گرفتهام، آن را با دیگران تمرین کنم. البته کمک کردن با نوشتن جواب تکلیف یک نفر فرق دارد.
بدنه
یک روز سامان در شمردن مکعبها اشتباه میکرد. هر بار که دوباره میشمرد، یک مکعب را دو بار حساب میکرد. گفت جواب را به او بگویم تا در دفترش بنویسد. من نزدیک بود عدد را بگویم، ولی یاد حرف معلم افتادم. چند مکعب را روی میز گذاشتم و پیشنهاد دادم هر مکعبی را که میشماریم، به طرف دیگر میز ببریم.
بار اول با هم این کار را انجام دادیم. بار دوم من فقط نگاه کردم و سامان خودش شمرد. وقتی درست جواب داد، چشمهایش برق زد. بعد جای ما عوض شد و او یک تمرین برای من ساخت. در یکی از تمرینها خودم اشتباه کردم و سامان نشانم داد کدام مکعب را جا انداختهام. هردوی ما خندیدیم و دوباره از اول شمردیم. دیگر درس ریاضی برای او مثل یک دیوار بلند نبود.
نتیجه
از آن روز فهمیدم کمک خوب، دوستمان را تواناتر میکند. اگر فقط جواب را بگوییم، شاید دفترش پر شود، اما چیزی یاد نگیرد. من ترجیح میدهم کنار دوستم بمانم تا خودش راه حل را پیدا کند و از یاد گرفتن خوشحال شود.
در چنین روایتهایی، نقش راهنمایی معلم هم پررنگ است؛ نمونههای انشا درباره احترام به معلم زاویههای دیگری از زندگی در کلاس را نشان میدهند.

۵. انشا گفتوگویی درباره کمک به دیگران؛ اول اجازه میگیرم
سارا جعبه کاردستی گروهش را با دو دست گرفته بود و به طرف کمد میرفت. از کنار میز بلند شدم و گفتم: «بده من ببرم!» هنوز جواب نداده بود که دستم را به طرف جعبه بردم. سارا یک قدم عقب رفت و گفت: «صبر کن، سقف خانه هنوز خوب نچسبیده است.» تازه دیدم یک خانه کاغذی کوچک داخل جعبه قرار دارد. اگر عجله میکردم، ممکن بود زحمت بچهها خراب شود.
پرسیدم: «پس چطور میتوانم کمک کنم؟» سارا گفت: «اگر در کمد را باز کنی، خیلی خوب میشود.» در را باز کردم، اما طبقه پایین پر از وسایل بود. از معلم اجازه گرفتیم چند کاغذ را مرتب کنیم و جایی برای جعبه باز کنیم. بعد سارا گفت: «حالا میتوانی این طرف جعبه را بگیری.» آرام و هماهنگ آن را روی طبقه گذاشتیم. وقتی دستهایمان را برداشتیم، خانه کاغذی هنوز سالم بود. من گفتم: «فکر میکردم هر کمکی حتماً خوب است.» سارا جواب داد: «کمکت خوب بود، وقتی پرسیدی چه کاری لازم دارم.»
در راه برگشت به میز، به حرفش فکر کردم. بعضی وقتها آنقدر دوست داریم مفید باشیم که خواسته خود شخص را فراموش میکنیم. شاید کسی فقط بخواهد در را برایش باز کنیم یا چند لحظه منتظر بمانیم. از آن روز جمله تازهای یاد گرفتم: «کمک میخواهی؟» این سؤال کوتاه به من یادآوری میکند که مهربانی باید همراه با توجه و احترام باشد.
اجازه گرفتن پیش از کمک، بخشی از رعایت خواسته دیگران است؛ این موضوع در انشا درباره رعایت حقوق دیگران نیز با موقعیتهای مختلف بیان شده است.
۶. انشا درباره کمک به دانشآموز تازهوارد؛ یک جای خالی کنار ما
صبح دوشنبه، معلم پسری را به کلاس آورد و گفت از امروز همکلاسی ماست. اسمش آراد بود. کیفش را محکم گرفته بود و آرام به نیمکتها نگاه میکرد. کنار من یک جای خالی بود. کمی وسایلم را جمع کردم و گفتم میتواند کنارم بنشیند. آراد فقط لبخند زد. یاد روز اول مدرسه خودم افتادم؛ روزی که حتی نمیدانستم آبخوری کجاست و از پرسیدن خجالت میکشیدم.
زنگ تفریح از او پرسیدم دوست دارد مدرسه را با هم ببینیم. اول آبخوری را نشانش دادم و بعد کتابخانه کوچک راهرو را. وقتی به حیاط رسیدیم، بچهها مشغول بازی بودند. آراد کنار دیوار ایستاد. گفتم اگر دوست داشته باشد میتواند با گروه ما بازی کند. قانون بازی را کوتاه توضیح دادم و برای دور اول کنارش ماندم. یک بار نوبتش را فراموش کرد، اما کسی او را مسخره نکرد. دوباره توضیح دادیم و بازی ادامه پیدا کرد. کمی بعد صدای خنده او را بین صدای بقیه بچهها شنیدم. دیگر کیفش را مثل صبح به خودش نچسبانده بود.
روز بعد، آراد یک بازی تازه به ما یاد داد. فهمیدم او هم چیزهای زیادی بلد است که ما نمیدانیم. کمک کردن من فقط این بود که راه آشنا شدن را برایش آسانتر کنم. حالا جای خالی کنارم، جای یک دوست شده است. گاهی برای کمک به دیگران لازم نیست چیزی بخریم؛ کافی است جایی در بازی، گفتوگو و دوستی خودمان برای آنها باز کنیم.
۷. انشا درباره کمک به پدربزرگ و مادربزرگ با مقدمه، بدنه و نتیجه
مقدمه
من رفتن به خانه پدربزرگ و مادربزرگ را دوست دارم. آنجا همیشه حرفهای تازه و خاطرههای جالبی میشنوم. دوست دارم در کنار بازی و خوردن عصرانه، کاری هم برایشان انجام بدهم. اما یاد گرفتهام اول بپرسم چه کمکی لازم دارند و کاری را انتخاب کنم که از عهدهاش برمیآیم.
بدنه
یک روز مادربزرگ گفت میخواهد عکسهای قدیمی را به من نشان بدهد. آلبوم در کشوی پایین میز بود. پرسیدم اجازه میدهد آن را بیاورم. گفت بله و جای دقیقش را نشانم داد. آلبوم را با دو دست برداشتم و روی میز گذاشتم. بعد عینکش را از کنار کتاب پیدا کردم و به او دادم.
در یکی از عکسها پدرم همسن من بود و بادبادکی در دست داشت. باورم نمیشد آن پسر کوچک، پدر من باشد. پدربزرگ داستان بادبادک را تعریف کرد و من با دقت گوش دادم. وقتی خواست گلدان سنگین را جابهجا کند، خودم آن را بلند نکردم و از پدر کمک خواستم. من مسئول جمع کردن عکسهای جدا و گذاشتن آنها در پاکت شدم. نام آدمهای داخل عکسها را هم از مادربزرگ پرسیدم.
نتیجه
آن عصر هم کمک کردم و هم چیزهای تازه یاد گرفتم. فهمیدم کمک به بزرگترها فقط انجام دادن کار نیست؛ وقت گذاشتن و خوب گوش دادن هم ارزش دارد. من دوست دارم در دیدارهای بعدی، باز هم سهم کوچکی در کارها و سهم بزرگی در شنیدن خاطرهها داشته باشم.

۸. انشا به شکل نامه درباره کمک به دیگران؛ نامهای برای دوست مهربانم
دوست خوبم نیما، امروز میخواهم درباره کاری بنویسم که شاید برای تو کوچک بود، اما برای من خیلی ارزش داشت. وقتی بعد از چند روز غیبت به مدرسه برگشتم، فکر میکردم از همه عقب ماندهام. کتابم را باز میکردم و نمیدانستم کدام صفحهها را خواندهاید. دلم میخواست زنگ زودتر بخورد تا کسی از من سؤال نپرسد. تو متوجه سکوت من شدی و پرسیدی چه چیزی ناراحتم کرده است.
وقتی گفتم درسها را ندیدهام، نگفتی «اینها که آسان است!» کنارم نشستی و نشان دادی کلاس در این چند روز چه کارهایی کرده است. از معلم پرسیدیم بهتر است از کدام تمرین شروع کنم. بعد دفترت را به من نشان دادی تا عنوان درسها را یادداشت کنم. جوابها را برایم ننوشتی؛ فقط کمک کردی بفهمم چه چیزهایی را باید یاد بگیرم. زنگ تفریح هم تمام وقتت را کنار من نماندی. کمی تمرین کردیم و بعد با هم به حیاط رفتیم. همین باعث شد احساس کنم هنوز یکی از بچههای کلاس هستم.
حالا که درسهایم را آرامآرام جبران کردهام، میخواهم از تو تشکر کنم. کمک تو فقط نشان دادن چند صفحه نبود. تو باعث شدی از پرسیدن نترسم و بدانم میتوانم دوباره شروع کنم. اگر روزی تو هم به کمک نیاز داشته باشی، دوست دارم با همین حوصله کنارت باشم. این نامه را مینویسم تا بدانی مهربانیهای کوچک، گاهی مدت زیادی در دل یک دوست میمانند. دوست تو، مانی.
جبران درسهای عقبافتاده به صبر نیاز دارد؛ برای نوشتن درباره ادامه دادن، میتوانید از انشا درباره تلاش و پشتکار ایده بگیرید.
۹. انشای خلاقانه درباره کمک به دیگران؛ قصه یک کتاب روی زمین
من یک کتاب قصهام و در قفسه کلاس دوم زندگی میکنم. روی جلدم تصویر یک خرگوش سفید است. یک روز هنگام برداشتن کتابها، از لبه قفسه سر خوردم و روی زمین افتادم. کسی متوجه من نشد. از پایین، فقط پایه میزها و کفش بچهها را میدیدم. دلم میخواست دوباره باز شوم و قصهام را برای کسی تعریف کنم، اما من که نمیتوانستم بچهها را صدا بزنم.
کمی بعد، دختری برای برداشتن مدادش خم شد و مرا دید. آرام بلندم کرد و گرد روی جلدم را گرفت. متوجه شد جای کتابها در قفسه به هم ریخته است. از معلم پرسید آیا میتواند همراه دو دوستش کتابخانه کلاس را مرتب کند. معلم قبول کرد و گفت کتابهای آسیبدیده را جدا بگذارند تا بعداً تعمیر شوند. بچهها کتابهای بزرگ را در یک قسمت و کتابهای کوچک را در قسمت دیگر چیدند. یکی عنوانها را میخواند و دیگری جای مناسب را پیدا میکرد. آنها بدون اجازه روی صفحههای ما چیزی ننوشتند و برگهای تاخورده را هم با حوصله صاف کردند.
حالا من دوباره در قفسه هستم و بچهها راحتتر پیدایم میکنند. امروز پسری مرا برداشت که قبلاً میگفت نمیتواند کتاب مورد علاقهاش را پیدا کند. وقتی خندید، فهمیدم مرتب کردن قفسه فقط کمک به چند کتاب نبود؛ کمک به همه خوانندههای کلاس بود. اگر من زبان داشتم، از آن سه دوست تشکر میکردم. فعلاً تشکرم را با یک قصه شیرین به آنها میدهم.
۱۰. انشا درباره کمک به نیازمندان با مقدمه، بدنه و نتیجه
مقدمه
گاهی در خانه وسایلی داریم که سالم هستند، اما دیگر از آنها استفاده نمیکنیم. شاید همان وسیله برای کودک دیگری مفید باشد. من فکر میکنم کمک به نیازمندان باید با احترام انجام شود. کسی که هدیه ما را میگیرد، مثل خود ما احساس دارد و شایسته داشتن وسیله خوب و تمیز است.
بدنه
یک روز همراه مادرم کمد اسباببازیها را مرتب میکردیم. چند بازی پیدا کردم که مدت زیادی سراغشان نرفته بودم. مادر پیشنهاد داد اگر دوست دارم، بعضی از آنها را برای اهدا آماده کنیم. اول یک ماشین شکسته را برداشتم، اما بعد فکر کردم خودم از گرفتن چنین هدیهای خوشحال نمیشوم. آن را کنار گذاشتم تا تعمیر شود.
یک جورچین سالم انتخاب کردم و همه قطعههایش را شمردم. جعبه را تمیز کردیم و تصویر کامل بازی را داخل آن گذاشتیم. سپس یک کتاب قصه سالم هم انتخاب کردم. درباره محل تحویل وسایل، پدر و مادرم تصمیم گرفتند و من فقط در آماده کردن بسته کمک کردم. لازم نبود بدانم چه کسی آن را میگیرد یا از او عکس داشته باشم. دوست داشتم کودک دیگری جعبه را باز کند و بدون کمبود قطعهها، از بازی لذت ببرد.
نتیجه
آن روز فهمیدم بخشیدن، خالی کردن کمد از چیزهای خراب نیست. کمک خوب یعنی به نیاز و احساس دیگران فکر کنیم. من با اجازه خانواده وسیلهای را بخشیدم که هنوز دوستداشتنی و قابل استفاده بود و از این تصمیم احساس خوبی داشتم.
در آماده کردن هدیه باید سالم بودن وسایل را صادقانه بررسی کنیم؛ انشا درباره راستگویی و درستکاری نمونههای بیشتری از این انتخابهای کوچک دارد.

۱۱. انشا درباره کمک به دوست ناراحت؛ نیمکت کنار حیاط
زنگ تفریح همه به طرف زمین بازی رفتند، اما یاسمن روی نیمکت کنار حیاط نشست. معمولاً او اولین کسی بود که پیشنهاد بازی میداد. این بار حتی توپ را هم نگاه نمیکرد. کنارش رفتم و پرسیدم دوست دارد تنها بماند یا من کنارش بنشینم. گفت میتوانم بمانم. چند لحظه ساکت بودیم. دلم میخواست زود حرف خندهداری بزنم، ولی احساس کردم شاید الآن بیشتر به یک شنونده نیاز داشته باشد.
یاسمن گفت کاردستیاش خراب شده و از اینکه نتوانسته آن را به کلاس بیاورد، ناراحت است. گفتم: «حتماً برای درست کردنش زحمت کشیده بودی.» سرش را تکان داد و شروع کرد به تعریف کردن. حرفش را قطع نکردم و نگفتم موضوع مهمی نیست. برای او مهم بود. وقتی حرفهایش تمام شد، پرسیدم میخواهد از معلم کمک بگیریم تا برای درست کردن دوباره کاردستی راهی پیدا کند. قبول کرد. معلم گفت میتواند کارش را روز دیگری بیاورد و لازم نیست عجله کند. بعد چند تکه مقوای اضافه نشانمان داد که برای تعمیر کاردستی مناسب بودند.
یاسمن همان لحظه کاملاً شاد نشد، اما دیگر احساس نمیکرد تنهاست. آخر زنگ پیشنهاد داد فردا درباره طرح تازهاش حرف بزنیم. آن روز فهمیدم کمک کردن همیشه با دست انجام نمیشود. گاهی گوشهای ما هم میتوانند کمک کنند. وقتی با حوصله به حرف یک دوست گوش میدهیم و ناراحتی او را کوچک نمیشماریم، پیدا کردن راه بعدی برایش آسانتر میشود.
۱۲. انشا درباره کمک گروهی در مدرسه؛ کلاسی که با هم مرتب کردیم
بعد از زنگ کاردستی، روی میز ما پر از تکههای کاغذ رنگی بود. هر گروه یک درخت کاغذی ساخته بود و کلاس شبیه باغی رنگارنگ شده بود. کاردستیها زیبا بودند، اما زیر بعضی میزها کاغذ افتاده بود. میخواستم کیفم را بردارم و بروم که معلم گفت چند دقیقه وقت داریم تا جای کارمان را مرتب کنیم. به اطراف نگاه کردم و فهمیدم اگر هرکس فقط منتظر دیگری بماند، این باغ رنگی تبدیل به کلاس شلوغی میشود.
با دوستانم کارها را تقسیم کردیم. من تکههای تمیز و قابل استفاده را داخل جعبه کاغذها گذاشتم. دوستم خردههای کاغذ را از روی میز جمع کرد. نفر دیگر در چسبها را بست و آنها را به جای خود برگرداند. قیچیها را طبق گفته معلم در جعبه مخصوص گذاشتیم. نزدیک پای یکی از میزها چیزی دیدم که نمیدانستم چیست؛ به جای برداشتنش، معلم را خبر کردم. وقتی همه در کار سهم داشتند، لازم نبود یک نفر تمام کلاس را مرتب کند. حتی بچهای که زودتر کارش تمام شد، پرسید کدام گروه هنوز کمک لازم دارد.
چند دقیقه بعد، میزها آماده درس بعدی بودند. وقتی دوباره نشستیم، پیدا کردن دفتر و مداد خیلی آسانتر شده بود. من احساس کردم مرتب بودن کلاس، نتیجه کار همه ماست. کمک گروهی شبیه ساختن همان درخت کاغذی بود؛ هرکس یک برگ اضافه میکرد تا شکل کامل شود. حالا بیشتر حواسم هست که پیش از ترک کلاس، سهم خودم را در تمیز و مرتب نگه داشتن آن انجام بدهم.
برای گسترش همین موضوع و توصیف جزئیات یک کلاس مرتب، انشا درباره پاکیزگی مدرسه کلاس دوم نیز خواندنی است.
۱۳. انشا درباره کمک بدون انتظار پاداش با مقدمه، بدنه و نتیجه
مقدمه
بعضی کارهای خوب با تشویق همراه میشوند و بعضی را شاید کسی نبیند. من قبلاً وقتی کمک میکردم، زود میپرسیدم آیا کارم خوب بوده است. دوست داشتم همه از من تعریف کنند. اما یک روز با برادر کوچکم فهمیدم خودِ آسان شدن کار یک نفر هم میتواند دلیل خوبی برای کمک باشد.
بدنه
صبح برای رفتن به بیرون آماده میشدیم. برادرم میخواست زیپ کاپشنش را خودش ببندد، اما دو طرف زیپ درست به هم وصل نمیشد. چند بار تلاش کرد و اخم کرد. من گفتم: «بده خودم ببندم.» او گفت میخواهد یاد بگیرد. کنارش نشستم و پرسیدم دوست دارد اول نگاه کند که من چگونه این کار را انجام میدهم.
یک بار آرام نشانش دادم و بعد زیپ را باز کردم تا خودش امتحان کند. عجله داشتم، ولی سعی کردم دستش را کنار نزنم. بار اول نشد. بار دوم قسمت پایین زیپ را درست نگه داشت و آن را بالا کشید. با خوشحالی به طرف آینه دوید. آنقدر مشغول نگاه کردن به کاپشنش بود که یادش رفت تشکر کند. من هم چیزی نگفتم. لبخندش را دیده بودم و میدانستم چه چیزی یاد گرفته است.
نتیجه
حالا فکر میکنم مهربانی معامله نیست که حتماً در برابرش چیزی بگیریم. تشکر شنیدن خوب است، اما تنها دلیل کمک کردن نیست. وقتی کسی با کمک و صبر ما کاری را یاد میگیرد، همان موفقیت میتواند دل ما را هم خوشحال کند.
چگونه انشا درباره کمک به دیگران را با تجربه خودمان بنویسیم؟
به یک اتفاق مشخص فکر کنید، نه همه کارهای خوبی که آدمها میتوانند انجام بدهند. مثلاً روزی را انتخاب کنید که به خواهرتان در مرتب کردن مدادها کمک کردید. بنویسید کجا بودید، او چه مشکلی داشت، از او چه پرسیدید و دقیقاً چه کاری انجام دادید. یک گفتوگوی کوتاه یا جزئیاتی مثل رنگ جعبه مدادها، نوشته را زندهتر میکند.
اگر معلم ساختار سهبخشی خواسته است، در مقدمه موضوع را معرفی کنید، در بدنه اتفاق را به ترتیب توضیح بدهید و در نتیجه بگویید چه چیزی یاد گرفتید. اگر چنین خواستهای ندارد، میتوانید داستان را بدون این برچسبها بنویسید. پایان لازم نیست همیشه یک جمله نصیحتی باشد؛ لبخند دوست، یک تشکر کوتاه یا انجام دادن مستقل کار هم پایان خوبی است.
ایدههای تازه برای انشا درباره کمک به دیگران
- روزی که دوست داشتم کمک کنم، اما اول باید روش درست آن را یاد میگرفتم.
- کمکی که کسی متوجه آن نشد، ولی کار یک نفر را آسان کرد.
- وقتی خودم کمک خواستم و فهمیدم پرسیدن خجالت ندارد.
- یک کار گروهی که بدون تقسیم مسئولیت پیش نمیرفت.
پرسشهای رایج درباره انشا کمک به دیگران
برای انشا کلاس دوم چه نمونه کمکی مناسب است؟
کارهای آشنا و متناسب با توان کودک، مثل مرتب کردن وسایل، شریک شدن در ابزار نقاشی، راهنمایی همکلاسی تازهوارد و کمک در کارهای سبک خانه، موضوعهای مناسبی هستند.
آیا کمک کردن حتماً به پول نیاز دارد؟
نه. وقت گذاشتن، گوش دادن، توضیح یک درس و همکاری در یک کار ساده هم کمک هستند. بهتر است در انشا نشان بدهیم همان کار کوچک چه تغییری ایجاد کرده است.
فرق کمک در درس با انجام دادن تکلیف دوست چیست؟
در کمک درسی، راه حل را توضیح میدهیم و فرصت تمرین میدهیم تا دوستمان خودش یاد بگیرد. نوشتن همه پاسخها به جای او، این فرصت را از او میگیرد.
چطور نتیجه انشا را تکراری ننویسیم؟
نتیجه را به همان اتفاق وصل کنید. به جای «کمک کردن خوب است»، بنویسید بعد از همکاری شما چه چیزی آسان شد، طرف مقابل چه احساسی داشت یا خودتان چه نکته تازهای فهمیدید.











