انشا درباره رعایت حقوق دیگران؛ ۱۴ متن خواندنی برای کلاس پنجم
انشا درباره رعایت حقوق دیگران را می‌توان از اتفاق‌های ساده شروع کرد: نوبتی که در صف حفظ می‌کنیم، کتابی که سالم پس می‌دهیم یا حرف دوستی که تا پایان می‌شنویم. در این مجموعه از پرشین وی، ۱۴ نمونه کوتاه، داستانی، نامه‌ای و خلاقانه می‌خوانید. متن‌ها برای تمرین نوشتن دانش‌آموزان کلاس پنجم تنظیم شده‌اند؛ دو نمونه ساختار مقدمه، بدنه و نتیجه دارند و بقیه با روایت‌های متفاوت پیش می‌روند. نمونه دلخواهتان را انتخاب کنید و جزئیاتش را با تجربه واقعی خودتان تغییر دهید.
۱. انشا کوتاه درباره رعایت حقوق دیگران؛ سهم کوچک من
من دوست دارم وقتی حرف می‌زنم، دیگران گوش بدهند. دوست دارم مدادم بدون اجازه برداشته نشود و کسی در صف از من جلو نزند. وقتی به این خواسته‌های ساده فکر می‌کنم، می‌فهمم دیگران هم همین انتظارها را دارند.
رعایت حق دیگران همیشه کار بزرگی نیست. گاهی یعنی کیفم را از روی صندلی خالی بردارم تا کسی بنشیند. گاهی باید پیش از باز کردن دفتر دوستم اجازه بگیرم. حتی کم کردن صدای بازی، وقتی خواهرم مشغول درس خواندن است، می‌تواند یک رفتار محترمانه باشد.
البته همیشه یادم نمی‌ماند. ممکن است از هیجان وسط حرف کسی بپرم یا وسیله‌ای را دیر پس بدهم. مهم این است که وقتی متوجه اشتباهم شدم، آن را نادیده نگیرم. عذرخواهی کنم و تا جایی که می‌توانم جبرانش کنم. من با همین تصمیم‌های کوچک، سهمی در آرامش خانه و مدرسه دارم.
۲. انشا رعایت حقوق دیگران با مقدمه، بدنه و نتیجه برای کلاس پنجم
مقدمه
ما در خانه، مدرسه و محله تنها زندگی نمی‌کنیم. کارهای ما روی وقت، آرامش و وسایل دیگران اثر می‌گذارد. به همین دلیل، برای زندگی در کنار هم باید علاوه بر خواسته‌های خودمان، حق دیگران را هم ببینیم.
بدنه
یک روز در کتابخانه مدرسه، کتابی را دیدم که مدت‌ها دنبالش بودم. دوستم زودتر از من آن را انتخاب کرده بود، اما هنوز نامش را ثبت نکرده بود. وسوسه شدم کتاب را بردارم و بگویم من بیشتر به آن نیاز دارم. بعد یادم آمد خودم چقدر از چنین رفتاری ناراحت می‌شوم.
از او پرسیدم وقتی خواندنش تمام شد، می‌تواند خبرم کند؟ او پذیرفت و من تا آن زمان کتاب دیگری انتخاب کردم. شاید این تصمیم ساده به نظر برسد، اما برای من تمرین صبر بود. علاقه زیاد من به یک کتاب، نوبت دوستم را از بین نمی‌برد.
حق دیگران فقط به وسایل مربوط نیست. کسی که صحبت می‌کند، فرصت تمام کردن حرفش را می‌خواهد. همسایه‌ای که استراحت می‌کند، به آرامش نیاز دارد. همکلاسی تازه‌وارد هم باید بتواند بدون ترس از مسخره شدن در جمع شرکت کند. اگر قبل از هر کار کمی به اثر آن فکر کنیم، بسیاری از ناراحتی‌ها پیش نمی‌آید.
نتیجه‌گیری
رعایت حقوق دیگران یعنی خواسته خودم را تنها خواسته مهم دنیا ندانم. من می‌توانم با اجازه گرفتن، رعایت نوبت و توجه به احساس آدم‌ها شروع کنم. این رفتارها کمک می‌کنند اعتماد و آرامش بیشتری میان ما به وجود بیاید.
۳. انشا داستانی درباره رعایت نوبت؛ آخر صف کجاست؟
زنگ تفریح کوتاه بود و من هنوز خوراکی نخریده بودم. دوستم نزدیک پنجره بوفه ایستاده بود. وقتی مرا دید، با دست اشاره کرد کنارش بروم. چند قدم جلو رفتم، اما پشت سرمان کسی گفت: «ما هم منتظریم.»
برگشتم و بچه‌هایی را دیدم که از اول زنگ در صف ایستاده بودند. اول خواستم بگویم خرید من خیلی کم است و زود تمام می‌شود. بعد فکر کردم اگر همه همین دلیل را بیاورند، نوبت کسانی که آخر صف هستند چه زمانی می‌رسد؟
به دوستم گفتم بعد از خرید می‌بینمش و به آخر صف رفتم. این بار به جای نگاه کردن به پنجره، به قدم‌های آرام صف توجه کردم. یکی پولش را آماده کرد، دیگری سفارش کوتاهی داد و کم‌کم نوبت من رسید. وقتی برگشتم، هنوز چند دقیقه برای خوردن خوراکی وقت داشتم.
آن روز فهمیدم دوستی نباید بهانه‌ای برای گرفتن نوبت دیگران شود. رعایت صف فقط ایستادن پشت چند نفر نیست؛ پذیرفتن این است که وقت آن‌ها هم به اندازه وقت من ارزش دارد. حالا اگر عجله داشته باشم، آن را دلیل جلو زدن نمی‌دانم.
۴. انشا درباره امانت‌داری و حق صاحب وسایل
کتاب داستان دوستم را برای آخر هفته امانت گرفتم. قرار بود دوشنبه برگردانم، اما یکشنبه شب هنوز چند صفحه مانده بود. دلم می‌خواست کتاب را در کیف نگذارم و فردا بگویم فراموش کرده‌ام. بعد یادم آمد او گفته بود خواهرش هم منتظر خواندن کتاب است.
دوشنبه کتاب را بردم و راستش را گفتم. پرسیدم آیا می‌توانم بعداً دوباره امانت بگیرم؟ دوستم گفت بله، ولی این هفته کتاب را لازم دارد. قبول کردم. ناتمام ماندن داستان برایم خوشایند نبود، اما می‌دانستم کتاب متعلق به من نیست که زمان برگشتنش را تنها تعیین کنم.
وقتی چیزی امانت می‌گیرم، باید درباره مدت و شیوه استفاده از آن روشن صحبت کنم. کتاب را با دست تمیز ورق بزنم، گوشه صفحه‌ها را تا نکنم و آن را بدون اجازه به نفر دیگری ندهم. اگر هم آسیبی پیش آمد، پنهانش نکنم و برای جبران راهی پیدا کنم.
امانت‌داری برای من فقط سالم نگه داشتن یک وسیله نیست. یعنی مراقب اعتمادی باشم که همراه آن وسیله به من سپرده شده است. دوستم باید مطمئن باشد وقتی می‌گویم «پس می‌دهم»، می‌تواند روی حرفم حساب کند.
برای نوشتن درباره مسئولیت‌های مشترک در محیط درس، انشا احترام به معلم هم نمونه‌هایی از توجه به وقت و زحمت دیگران دارد.
۵. انشا درباره رعایت آرامش همسایه‌ها؛ توپ نرم
عصر جمعه با پسرخاله‌ام در اتاق توپ‌بازی می‌کردیم. توپ به زمین می‌خورد و ما از خنده بلند می‌شدیم. چند دقیقه بعد زنگ در به صدا درآمد. همسایه طبقه پایین گفت کودک کوچکش تازه خوابیده و صدای کوبیدن توپ بیدارش می‌کند.
من تا آن لحظه فقط صدای بازی خودمان را می‌شنیدم. فکر نکرده بودم همین صدا در خانه دیگری چگونه شنیده می‌شود. از او عذرخواهی کردیم و توپ را کنار گذاشتیم. پسرخاله‌ام پیشنهاد داد یک بازی حدس کلمه انجام بدهیم. بعد هم با همراهی بزرگ‌ترها برای بازی به فضای مناسب بیرون رفتیم.
آن روز شادی ما تمام نشد؛ فقط شکلش تغییر کرد. فهمیدم لازم نیست برای خوش گذراندن، آرامش کسی را بگیرم. اگر زمان و جای بازی را بهتر انتخاب کنم، هم خودم سرگرم می‌شوم و هم همسایه‌ها ناراحت نمی‌شوند.
خانه ما دیوار دارد، اما زندگی‌مان کاملاً جدا از دیگران نیست. صدای تلویزیون، دویدن و حتی بستن در می‌تواند به خانه کناری برسد. حالا پیش از بازی پرسر‌وصدا از خودم می‌پرسم آیا اینجا و این ساعت مناسب است؟ همین پرسش کوتاه به من کمک می‌کند همسایه بهتری باشم.
اگر می‌خواهید فضای کوچه و همسایه‌ها را در نوشته‌تان توصیف کنید، از نمونه‌های انشا درباره محله ما ایده بگیرید.
۶. انشا گفت‌وگویی درباره اجازه گرفتن از دیگران
مداد رنگی آبی‌ام تمام شده بود. دستم را به طرف جامدادی دوستم بردم. او آرام گفت: «برای برداشتنش از من پرسیدی؟» دستم را عقب کشیدم و گفتم: «فکر کردم چون دوستیم، اشکالی ندارد.»
گفت: «دوستیم، ولی شاید خودم الان لازم داشته باشم.» پرسیدم: «می‌شود وقتی کارت تمام شد، چند دقیقه به من بدهی؟» لبخند زد و جواب داد: «بله، فقط اول آسمان نقاشی‌ام را کامل کنم.»
تا آن موقع بخش سبز نقاشی را رنگ کردم. کمی بعد مداد آبی را به من داد و من پس از استفاده سر جایش گذاشتم. کار هر دوی ما تمام شد، بدون اینکه کسی ناراحت شود.
در راه خانه به آن گفت‌وگوی کوتاه فکر کردم. اجازه گرفتن یک جمله اضافه و بی‌فایده نیست؛ نشان می‌دهد صاحب وسیله را می‌بینم و تصمیم او برایم مهم است. حتی اگر بیشتر وقت‌ها جوابش «بله» باشد، باز هم باید بپرسم. اگر هم گفت «نه»، دوستی ما نباید تبدیل به اصرار یا دلخوری شود. می‌توانم راه دیگری پیدا کنم و بعداً درباره نیازم حرف بزنم.
۷. انشا درباره حق شنیده شدن؛ صدای آرام آخر میز
برای روزنامه دیواری گروه، هرکس پیشنهادی می‌داد. من با هیجان درباره شکل عنوان حرف می‌زدم و دو نفر دیگر هم هم‌زمان نظرشان را می‌گفتند. همکلاسی آراممان چند بار دهان باز کرد، اما دوباره ساکت شد. من حتی متوجه نشده بودم او هم ایده‌ای دارد.
وقتی کاغذهای روی میز را مرتب می‌کردیم، طرح کوچکی از او دیدم. در طرحش برای هر بخش جای مناسبی گذاشته بود. پرسیدم چرا زودتر نشان نداده است. گفت: «خواستم توضیح بدهم، ولی حرف‌ها تمام نمی‌شد.»
قرار گذاشتیم هر نفر فرصت کوتاهی برای توضیح داشته باشد. این بار او طرحش را کامل گفت. چند بخش آن را با پیشنهادهای بقیه ترکیب کردیم و کارمان بهتر شد. من فهمیدم بلندتر حرف زدن، دلیل بهتر بودن فکر من نیست.
حق شنیده شدن یعنی برای حرف کسی جا باز کنیم، حتی اگر آرام صحبت می‌کند یا دیرتر جمله‌اش را پیدا می‌کند. گوش دادن فقط منتظر ماندن برای نوبت خودم نیست؛ باید تلاش کنم منظور طرف مقابلم را بفهمم. از آن روز در کار گروهی، قبل از تصمیم نهایی می‌پرسم: «کسی نظری دارد که هنوز نگفته باشد؟»
۸. انشا درباره حقوق دیگران در مدرسه با مقدمه و نتیجه
مقدمه
مدرسه برای همه ماست، اما هیچ‌کدام به تنهایی صاحب همه جای آن نیستیم. حیاط، کلاس و وسایل مشترک زمانی بهتر استفاده می‌شوند که سهم دیگران را هم در نظر بگیریم.
بدنه
یک روز چند نفر از بچه‌ها با کیف‌هایشان بیشتر نیمکت حیاط را گرفته بودند. من هم کیفم را کنار آن‌ها گذاشتم. همکلاسی دیگری آمد و ایستاد تا جایی پیدا کند. اول متوجه نشدم چرا نمی‌نشیند؛ بعد دیدم کیف‌ها از ما جای بیشتری گرفته‌اند.
کیفم را برداشتم و روی پایم گذاشتم. یک جای خالی باز شد. بقیه هم وسایلشان را جمع کردند و چند نفر دیگر نشستند. مشکل با یک کار ساده حل شد، ولی برای دیدنش باید از جای خودم به اطراف نگاه می‌کردم.
در کلاس هم همین اتفاق شکل‌های دیگری دارد. اگر میز را خط‌خطی کنم، نفر بعد باید از میز خراب استفاده کند. اگر هنگام توضیح دوستم بخندم، ممکن است دیگر برای صحبت کردن داوطلب نشود. اگر وسایل مشترک را مدت زیادی نگه دارم، فرصت تمرین دیگران کم می‌شود. رعایت حق دیگران یعنی به این نتیجه‌ها فکر کنم.
نتیجه‌گیری
مدرسه خوب فقط با ساختمان زیبا ساخته نمی‌شود. رفتار ما هم در خوب بودن آن سهم دارد. می‌خواهم پیش از استفاده از فضای مشترک از خودم بپرسم: آیا برای بقیه هم جا و فرصت گذاشته‌ام؟
مراقبت از وسایل و محیط مشترک را می‌توانید در انشا درباره پاکیزگی مدرسه هم دنبال کنید.
۹. انشا درباره حریم شخصی؛ دفتر بسته خواهرم
دفتر کوچکی روی میز خواهرم بود. جلدش نقاشی داشت و گوشه یکی از صفحه‌ها روبان بیرون زده بود. کنجکاو شدم بدانم چه نوشته است. دستم را روی جلد گذاشتم، اما یاد روزی افتادم که کسی بدون اجازه نقاشی نیمه‌تمامم را دیده بود و من ناراحت شده بودم.
دفتر را باز نکردم. وقتی خواهرم برگشت، پرسیدم آیا دوست دارد چیزی از آن را نشانم بدهد؟ گفت بعضی صفحه‌ها یادداشت شخصی است، ولی یک نقاشی را می‌تواند نشان بدهد. همان صفحه را باز کرد و درباره‌اش حرف زدیم.
من فهمیدم نزدیک بودن به یک نفر به معنی دانستن همه چیز درباره او نیست. آدم‌ها می‌توانند نوشته، پیام یا احساسی داشته باشند که نخواهند با دیگران در میان بگذارند. نپرسیدنِ سؤال اضافه هم گاهی نشانه توجه است.
حریم شخصی برای من شبیه درِ یک اتاق است. اگر در بسته باشد، باید در بزنم و منتظر جواب بمانم. کنجکاوی من اجازه ورود نمی‌شود. حالا پیش از نگاه کردن به دفتر یا صفحه گوشی کسی، به همین در کوچک فکر می‌کنم. احترام یعنی انتخاب او را بپذیرم، حتی وقتی دلم می‌خواهد بیشتر بدانم.
۱۰. انشا درباره بازی منصفانه و رعایت حق همبازی
در بازی حیاط، قرار گذاشته بودیم هر گروه پنج دقیقه از توپ استفاده کند. گروه ما هنوز گل نزده بود که زمانمان تمام شد. یکی از دوستانم گفت تا وقتی گل نزده‌ایم، توپ را ندهیم. من هم دلم می‌خواست بازی ادامه پیدا کند.
گروه بعدی کنار زمین منتظر بود. اگر ما قانون را همان لحظه عوض می‌کردیم، نوبت آن‌ها کوتاه می‌شد. توپ را تحویل دادیم و برای دور بعد نقشه کشیدیم. این بار وقتی نوبتمان رسید، بهتر همکاری کردیم؛ هرچند باز هم همه شوت‌ها گل نشد.
بعد از بازی فهمیدم انصاف زمانی مهم‌تر می‌شود که رعایتش برایم آسان نیست. وقتی نتیجه به نفع من است، قبول کردن قانون کار سختی ندارد. باید هنگام باختن یا منتظر ماندن هم همان قرار را بپذیرم.
البته اگر قانونی مناسب نباشد، می‌توانیم درباره تغییرش حرف بزنیم؛ اما بهتر است همه قبل از دور بعد بدانند چه چیزی عوض شده است. بازی برای لذت بردن همه است، نه فقط کسانی که توپ دارند یا بلندتر اعتراض می‌کنند. من دوست دارم همبازی‌ای باشم که دیگران با خیال راحت کنارش بازی کنند.
برای روایت یک مسابقه و احساس برد و باخت، انشا درباره زنگ ورزش نمونه‌های دیگری پیش روی شما می‌گذارد.
۱۱. انشا خلاقانه از زبان نیمکت پارک درباره حقوق دیگران
من نیمکت کنار باغچه‌ام. هر روز آدم‌های مختلف روی من می‌نشینند؛ کسی بند کفشش را می‌بندد، کودکی خوراکی می‌خورد و مسافری چند دقیقه استراحت می‌کند. دوست دارم برای همه جایی داشته باشم.
دیروز دو نفر آمدند و کیف و بسته‌هایشان را روی بیشتر جای من گذاشتند. کمی بعد مردی نزدیک شد و به دنبال جای نشستن نگاه کرد. یکی از آن دو نفر بسته‌ها را جمع کرد. من انگار نفس راحتی کشیدم؛ هنوز همان نیمکت بودم، ولی برای آدم بیشتری جا پیدا کرده بودم.
گاهی هم کسی روی چوب‌هایم یادگاری می‌کَند. من نمی‌توانم اعتراض کنم، اما جای آن خط‌ها می‌ماند. کسی که فردا می‌آید، با همان خط‌ها روبه‌رو می‌شود. یک نفر چند دقیقه سرگرم شده و اثر کارش برای دیگران باقی مانده است.
اگر زبان داشتم، می‌گفتم استفاده کردن از من با تصاحب کردنم فرق دارد. می‌توانید بنشینید، بخندید و خستگی در کنید؛ فقط به نفر بعد هم فکر کنید. من برای یک نام و یک خانواده ساخته نشده‌ام. خوشحال‌ترین روز من وقتی است که هرکس پس از رفتنش، جای تمیز و سالمی برای دیگری باقی بگذارد.
۱۲. انشا درباره حق رفت‌وآمد؛ راهی که بسته بود
در پارک، کیف‌هایمان را وسط راه گذاشته بودیم و مشغول آماده کردن بازی بودیم. فکر می‌کردیم مسیر به اندازه کافی پهن است. چند لحظه بعد کودکی با صندلی چرخ‌دار نزدیک شد و برای عبور مکث کرد. تازه دیدیم چیزی که برای ما با یک قدم کنار رفتن حل می‌شود، برای او مانع درست کرده است.
کیف‌ها را از مسیر برداشتیم. قبل از اینکه برای کمک جلو برویم، پرسیدیم آیا کمکی لازم دارد؟ گفت حالا راه باز است و خودش می‌تواند عبور کند. ما هم کنار رفتیم و درباره بازی از او پرسیدیم.
آن روز فهمیدم خوب بودن نیت کافی نیست؛ باید نتیجه کارم را هم ببینم. گذاشتن دوچرخه، توپ یا کیف در مسیر مشترک می‌تواند رفت‌وآمد کسی را سخت کند. لازم نیست حتماً خودم به آن مانع برخورد کنم تا اهمیتش را بفهمم.
رعایت حقوق دیگران گاهی یعنی راهی را باز نگه دارم که خودم کمتر به آن توجه می‌کنم. حالا هنگام جمع کردن وسایل، فقط نگاه نمی‌کنم چیزی گم نشده باشد؛ نگاه می‌کنم چیزی سر راه دیگران نمانده باشد. پارک وقتی برای همه خوشایند است که همه بتوانند از آن استفاده کنند.
دیدن نیازهای متفاوت آدم‌ها، موضوع خوبی برای انشا اگر می‌توانستم دنیا را تغییر بدهم نیز هست؛ تغییر می‌تواند از همین مسیر کوتاه پارک شروع شود.
۱۳. انشا نامه‌ای درباره عذرخواهی و جبران حق دیگران
دوست عزیزم،
این نامه را می‌نویسم چون گفتن «ببخشید» به تنهایی برای اتفاق دیروز کافی نبود. من بدون اجازه خط‌کشت را برداشتم و وقتی در کیفم گذاشتم، گوشه‌اش شکست. اول چیزی نگفتم، چون ترسیدم از من ناراحت شوی. اما پنهان کردن ماجرا باعث نمی‌شد خط‌کش سالم شود.
امروز می‌خواهم آن را به تو نشان بدهم و مسئولیت کارم را بپذیرم. با خانواده‌ام درباره جبرانش صحبت کرده‌ام. دوست دارم با نظر تو راه مناسبی پیدا کنیم؛ شاید بتوانم نمونه مشابهی تهیه کنم. نمی‌خواهم خودم تصمیم بگیرم چه چیزی برای تو کافی است.
می‌دانم ممکن است هنوز ناراحت باشی و لازم نیست فوراً مرا ببخشی. من باید در رفتارم نشان بدهم که متوجه اشتباهم شده‌ام. از این به بعد پیش از برداشتن وسایلت می‌پرسم و اگر اتفاقی افتاد، همان موقع خبر می‌دهم.
امیدوارم دوباره بتوانی به من اعتماد کنی. این بار فهمیدم رعایت حق دیگران فقط برای وقتی نیست که همه چیز خوب پیش می‌رود. بعد از اشتباه هم وظیفه دارم راست بگویم، گوش بدهم و برای جبران تلاش کنم.
دوست تو
۱۴. انشا درباره دفاع محترمانه از حق خود و دیگران
در کار گروهی، بیشتر کارها بین سه نفر تقسیم شده بود و یک نفر فقط نگاه می‌کرد. وقتی نام همه را زیر کار نوشتیم، دوستم آهسته گفت این تقسیم کار منصفانه نبوده است. اول فکر کردم بهتر است چیزی نگوییم تا دعوا نشود.
بعد تصمیم گرفتیم آرام درباره‌اش حرف بزنیم. به جای اینکه کسی را تنبل صدا کنیم، گفتیم چه کارهایی باقی مانده و هرکس تا آن لحظه چه سهمی داشته است. معلوم شد همکلاسی‌مان نمی‌دانسته کدام بخش را باید انجام بدهد و از خراب کردن کار می‌ترسیده است. مسئولیت روشنی انتخاب کرد و ما هم روش انجامش را توضیح دادیم.
همه اختلاف‌ها با یک گفت‌وگو حل نمی‌شوند، اما سکوت هم همیشه بهترین راه نیست. می‌توانم بدون توهین بگویم چه چیزی برایم منصفانه نیست. اگر نتوانستیم مسئله را حل کنیم، از معلم یا بزرگ‌تر قابل اعتماد کمک می‌گیریم.
رعایت حقوق دیگران به معنی فراموش کردن حق خودم نیست. همان‌طور که باید به حرف دیگران گوش بدهم، می‌توانم انتظار داشته باشم حرف من هم شنیده شود. من می‌خواهم یاد بگیرم هم محترمانه رفتار کنم و هم روشن و آرام از حق خودم و دوستم دفاع کنم.
گفت‌وگوی آرام در خانواده هم تمرین می‌شود؛ نمونه‌های انشا احترام به پدر و مادر به شما کمک می‌کند موقعیت‌های خانه را به نوشته‌تان اضافه کنید.
چگونه انشا درباره رعایت حقوق دیگران بنویسیم؟
به جای فهرست کردن چند نصیحت، یک اتفاق مشخص انتخاب کنید. بنویسید چه کسی حضور داشت، چه حقی نادیده گرفته شد، شما چه تصمیمی گرفتید و نتیجه چه بود. برای کلاس پنجم، چند بند پیوسته با مثال روشن از جمله‌های دشوار و شعارهای تکراری مفیدتر است. نمونه‌های دوم و هشتم برای تمرین ساختار سه‌بخشی مناسب‌اند.
- شروع داستانی: «درست وقتی می‌خواستم از صف جلو بزنم…»
- شروع پرسشی: «اگر همه فقط به خواسته خودشان فکر کنند، کلاس ما چه شکلی می‌شود؟»
- زاویه خلاقانه: از زبان کتاب امانتی، نیمکت یا توپ مشترک بنویسید.
- پایان شخصی: یک رفتار مشخص را انتخاب کنید که می‌خواهید از فردا بهتر انجام بدهید.
اگر داستانی را از خیال خود می‌سازید، لازم نیست آن را خاطره واقعی معرفی کنید. می‌توانید بنویسید «تصور می‌کنم روزی…». در پایان نیز نشان دهید شخصیت داستان چه چیزی فهمیده است؛ نتیجه را به همان اتفاق پیوند بدهید.
پرسش‌های رایج درباره انشا رعایت حقوق دیگران
برای این موضوع چه مثال‌های ساده‌ای بنویسیم؟
رعایت نوبت، اجازه گرفتن برای استفاده از وسایل، سالم پس دادن امانت، کم کردن صدای بازی و گوش دادن به حرف همکلاسی، مثال‌های ملموس و مناسب‌اند. یک مورد را با جزئیات توضیح دهید.
آیا همه نمونه‌ها باید مقدمه، بدنه و نتیجه جدا داشته باشند؟
خیر؛ اگر معلم ساختار سه‌بخشی خواسته است، بخش‌ها را مشخص کنید. در داستان، نامه یا گفت‌وگو می‌توان آغاز، ادامه و پایان منظم داشت، بدون اینکه نام این بخش‌ها جدا نوشته شود.
آیا رعایت حق دیگران یعنی همیشه از حق خودمان بگذریم؟
نه؛ توجه به دیگران با بیان محترمانه نیاز و حق خودمان همراه است. اگر کسی به ما آسیب می‌زند یا مشکل با گفت‌وگو حل نمی‌شود، باید از بزرگ‌تر قابل اعتماد کمک بگیریم.
چطور انشایمان شبیه نمونه‌ها نباشد؟
مکان، شخصیت‌ها، تصمیم و پایان را از تجربه یا خیال خودتان انتخاب کنید. تنها عوض کردن اسم‌ها کافی نیست؛ بنویسید خودتان در آن موقعیت چه احساسی داشتید و چه کاری انجام می‌دادید.
