انشا آرزوهای من برای آینده؛ ۱۳ متن خیال‌انگیز برای کلاس پنجم
انشا آرزوهای من برای آینده می‌تواند از یک خواسته ساده شروع شود: خانه‌ای آرام، سفری تازه یا فرصتی برای کمک به دیگران. در این مجموعه از پرشین وی، ۱۳ انشای متفاوت برای کلاس پنجم می‌خوانید؛ بعضی با مقدمه و نتیجه و بعضی به شکل نامه، داستان، گفت‌وگو و طنز. از نمونه‌ها ایده بگیرید و جزئیات واقعی زندگی و آرزوهای خودتان را به نوشته اضافه کنید.
کدام انشا درباره آرزوهای آینده را انتخاب کنیم؟
- برای متن با مقدمه، بدنه و نتیجه: نمونه اول و هشتم مناسب‌اند.
- برای انشای کوتاه و ساده: نمونه سوم درباره آرامش خانواده را بخوانید.
- برای روایتی متفاوت: نامه به خودِ آینده، جعبه آرزوها و گفت‌وگو با مادربزرگ را امتحان کنید.
- برای خیال‌پردازی یا طنز: پنجره رو به فردا و دستگاه جوراب‌یاب ایده‌های متفاوتی دارند.
۱. انشا آرزوهای من برای آینده با مقدمه و نتیجه؛ فردایی که می‌سازم
مقدمه: وقتی به آینده فکر می‌کنم، تصویر یک روز معمولی اما دل‌نشین را می‌بینم؛ روزی که صبح با امید بیدار می‌شوم، چیزی تازه یاد می‌گیرم و برای اطرافیانم مفید هستم. آرزوهای من فقط داشتن وسایل تازه نیستند. دوست دارم آدمی شوم که از زندگی و رفتار خودش راضی باشد.
بدنه: یکی از آرزوهایم این است که خانواده‌ام سالم و شاد باشند. دلم می‌خواهد در کنار آن‌ها وقت بیشتری بگذرانم و وقتی کاری از دستم برمی‌آید، کمکشان کنم. آرزوی دیگرم این است که در درس‌ها و علاقه‌هایم پیشرفت کنم. هنوز دقیق نمی‌دانم شغل آینده‌ام چه خواهد بود، اما دوست دارم کاری را یاد بگیرم که هم به آن علاقه دارم و هم برای مردم سودمند است.
گاهی فکر می‌کنم آینده خیلی دور است. بعد به دفتر نقاشی قدیمی‌ام نگاه می‌کنم و می‌بینم چقدر تغییر کرده‌ام. این تغییر در یک روز اتفاق نیفتاده است. یاد گرفته‌ام برای آرزوهایم هم از کارهای کوچک شروع کنم؛ یک تمرین، یک کتاب و یک پرسش تازه.
نتیجه: آینده هنوز نیامده، اما بخشی از آن با انتخاب‌های امروز من ساخته می‌شود. می‌خواهم آرزوهایم را دوست داشته باشم و برای نزدیک شدن به آن‌ها، هر روز قدمی هرچند کوچک بردارم.
اگر آرزوی شما بیشتر به کار آینده مربوط است، نمونه‌های انشا شغل مورد علاقه من برای توضیح دلیل انتخابتان مفیدند.
۲. انشا نامه‌ای درباره آرزوهای من برای آینده؛ به خودم در ده سال بعد
سلام به منِ ده سال بعد! این نامه را پشت میز کوچکم می‌نویسم. هنوز همان پاک‌کن آبی را دارم که همیشه گم می‌شود و دوباره ته کیف پیدا می‌شود. نمی‌دانم وقتی این نامه را می‌خوانی کجا زندگی می‌کنی و روزهایت را چگونه می‌گذرانی، اما چند آرزو برایت دارم.
امیدوارم هنوز کنجکاو باشی. اگر چیزی را نمی‌دانی، از پرسیدن خجالت نکشی. امیدوارم دوستانی داشته باشی که کنارت راحت باشند و تو هم برای شنیدن حرفشان وقت بگذاری. دلم می‌خواهد یادت نرود مادربزرگ چقدر از یک دیدار کوتاه ما خوشحال می‌شود.
آرزو دارم کاری انجام بدهی که دوستش داری، ولی اگر هنوز راهت را پیدا نکرده‌ای، با خودت نامهربان نباش. من هم امروز همه جواب‌ها را نمی‌دانم. فقط امیدوارم وقتی به عقب نگاه می‌کنی، ببینی برای یاد گرفتن و بهتر شدن تلاش کرده‌ای.
من از همین امروز سهم خودم را انجام می‌دهم؛ کتابی را که نیمه‌کاره گذاشته‌ام تمام می‌کنم و درباره علاقه‌هایم بیشتر می‌پرسم. تو هم اگر فرصت داشتی، جوابی برای این نامه بنویس. دوست دارم بدانم کدام آرزویم بزرگ شده و کدام یک جایش را به آرزویی تازه داده است.
۳. انشا کوتاه آرزوهای من برای آینده؛ یک خانه پر از آرامش
من برای آینده آرزوهای زیادی دارم، اما یکی از آن‌ها از همه ساده‌تر و برایم عزیزتر است: خانه‌ای که در آن با آرامش کنار خانواده‌ام زندگی کنم. خانه خیالی من لازم نیست خیلی بزرگ باشد. پنجره‌ای روشن، چند گلدان و جایی برای نشستن کنار هم کافی است.
دوست دارم در آن خانه، وقتی کسی ناراحت است بتواند حرف بزند. آرزو دارم هنگام غذا خوردن، همه فقط به صفحه تلفن نگاه نکنند و فرصتی برای شنیدن اتفاق‌های روز داشته باشیم. دلم می‌خواهد خنده‌های کوچک و گفت‌وگوهای ساده، بخش همیشگی زندگی ما باشند.
فکر می‌کنم برای رسیدن به چنین آینده‌ای لازم نیست منتظر بزرگ شدن بمانم. همین امروز می‌توانم به حرف پدر و مادرم گوش بدهم، در کارهای خانه سهمی داشته باشم و اگر اشتباه کردم، عذرخواهی کنم.
آرزوی من داشتن خانه‌ای است که آدم‌ها در آن احساس کنند دیده و شنیده می‌شوند. شاید آرامش آینده از همین رفتارهای کوچک امروز شروع شود.
۴. انشا داستانی درباره آرزوهای من؛ جعبه‌ای برای فردا
معلم یک جعبه مقوایی روی میز گذاشت و گفت: «هر کس آرزویی برای آینده دارد، آن را بنویسد و داخل این جعبه بیندازد.» اول فکر کردم باید بزرگ‌ترین آرزوی دنیا را پیدا کنم. کاغذم چند دقیقه سفید ماند.
دوستم نوشت که می‌خواهد یک کتاب بنویسد. نفر جلویی آرزو داشت به سفر برود. من سرانجام نوشتم: «دوست دارم بتوانم بدون ترس، قصه‌ام را جلوی کلاس بخوانم.» به نظرم در کنار آرزوهای دیگران خیلی کوچک بود، اما معلم گفت اندازه آرزو را نمی‌شود از روی چند کلمه فهمید.
قرار شد جعبه را آخر سال باز کنیم. من هر هفته چند خط را در خانه بلند خواندم. یک بار برای خواهرم و بار دیگر برای دوستم قصه گفتم. هنوز گاهی صدایم می‌لرزید، ولی دیگر به محض شروع، دفترم را نمی‌بستم.
روز باز کردن جعبه، آرزویم را شناختم. هنوز نویسنده یا سخنران بزرگی نشده بودم، اما توانستم همان کاغذ را جلوی کلاس بخوانم. آن روز فهمیدم بعضی آرزوها با یک اتفاق ناگهانی برآورده نمی‌شوند؛ آرام‌آرام، میان تمرین‌های معمولی روزانه جان می‌گیرند.
۵. انشا درباره آرزوهای من برای آینده؛ شهری با درخت‌های بیشتر
هر بار تابستان از کنار خیابانی پر از درخت می‌گذرم، تفاوت سایه و آفتاب را حس می‌کنم. آرزو دارم در آینده، محله ما جاهای سبز بیشتری داشته باشد؛ جایی که کودکان بازی کنند و بزرگ‌ترها زیر سایه درخت‌ها بنشینند.
در شهر خیالی من، باغچه‌ها فقط برای تماشا نیستند. مردم مراقبشان هستند، زباله روی زمین نمی‌ریزند و به شاخه‌های جوان آسیب نمی‌زنند. دوست دارم کنار ساختمان‌ها، جای مناسبی برای کاشت گیاه باشد و راه رفتن در کوچه‌ها لذت‌بخش‌تر شود.
می‌دانم سبز شدن شهر با یک آرزو اتفاق نمی‌افتد. باید درباره گیاه مناسب هر جا و روش نگهداری از آن یاد گرفت. کاشتن یک نهال، تازه شروع مسئولیت است. شاید من بتوانم همراه خانواده یا مدرسه در یک برنامه درستِ کاشت و نگهداری شرکت کنم.
وقتی به آینده فکر می‌کنم، خودم را می‌بینم که از کنار درختی می‌گذرم و می‌گویم: «روزی این درخت، نهال کوچکی بود.» دوست دارم بخشی از آرزوی سبز من، سایه‌ای واقعی برای رهگذران شود.
برای توصیف طبیعتِ شهر آرزوها، از نمونه‌های انشا آسمان آبی و طبیعت پاک ایده بگیرید.
۶. انشا آرزوهای من برای آینده؛ سفر با یک دفتر کوچک
آرزوی من این است که در آینده جاهای تازه‌ای ببینم. دوست دارم یک بار کنار دریا به صدای موج‌ها گوش بدهم و زمانی دیگر در کوچه‌های یک شهر قدیمی قدم بزنم. برای این سفرها، بیش از یک چمدان بزرگ، به یک دفتر کوچک فکر می‌کنم.
در دفترم فقط اسم شهرها را نمی‌نویسم. می‌خواهم از آدم‌هایی بگویم که می‌بینم، غذایی که برای نخستین بار می‌چشم و صدایی که با شهر ما فرق دارد. شاید کنار هر یادداشت، نقاشی کوچکی هم بکشم تا بعدها جزئیات را بهتر به یاد بیاورم.
دوست دارم سفر کردن به من یاد بدهد که همه مردم مثل هم زندگی نمی‌کنند و این تفاوت‌ها می‌توانند جالب باشند. می‌خواهم به رسم‌های میزبان احترام بگذارم و از جاهایی که می‌بینم مراقبت کنم. یادگاری سفر نباید شکستن شاخه یا نوشتن روی دیوار باشد.
هنوز همه آن سفرها ممکن نیست، اما می‌توانم از شناختن شهر خودمان شروع کنم. شاید اولین صفحه دفتر سفرم درباره جایی باشد که بارها از کنارش گذشته‌ام و هیچ وقت با دقت نگاهش نکرده‌ام.
برای شروع از مکان‌های آشنا، انشا درباره محله ما به پیدا کردن جزئیات کوچه و خیابان کمک می‌کند.
۷. انشا گفت‌وگویی درباره آرزوهای آینده؛ گفت‌وگو با مادربزرگ
از مادربزرگ پرسیدم: «وقتی هم‌سن من بودی، برای آینده چه آرزویی داشتی؟» کمی فکر کرد و گفت: «دوست داشتم خوب بخوانم و برای خودم کتاب‌های زیادی داشته باشم.» گفتم: «فقط همین؟» خندید و جواب داد: «برای من، همین آرزوی کوچکی نبود.»
بعد از من پرسید چه می‌خواهم. گفتم دوست دارم چیزهای زیادی یاد بگیرم، سفر کنم و روزی کاری انجام بدهم که به آن افتخار کنم. مادربزرگ پرسید: «فکر می‌کنی اولین قدمت کدام است؟» این سؤال از گفتن آرزوها سخت‌تر بود.
به کتابی فکر کردم که مدت‌ها روی قفسه مانده بود. گفتم: «شاید از تمام کردن همین کتاب شروع کنم.» او نگفت که با خواندن یک کتاب همه آرزوهایم برآورده می‌شود. فقط گفت: «خوب است بدانی امروز چه کاری از دستت برمی‌آید.»
وقتی از خانه‌اش برگشتم، آرزوهایم کم نشده بودند، اما روشن‌تر شده بودند. فهمیدم می‌توانم رؤیای بزرگی داشته باشم و در عین حال، قدم امروز را کوچک و مشخص انتخاب کنم. آن شب چند صفحه خواندم و یک سؤال تازه در دفترم نوشتم.
۸. انشا آرزوهای من برای آینده با مقدمه و نتیجه؛ کتابخانه‌ای برای همه
مقدمه: یکی از آرزوهای من ساختن کتابخانه‌ای کوچک و صمیمی است؛ جایی که هر کودک بتواند کتابی متناسب با علاقه‌اش پیدا کند. این آرزو از روزی شروع شد که کتابی امانت گرفتم و آن‌قدر دوستش داشتم که نمی‌خواستم داستانش تمام شود.
بدنه: در کتابخانه خیالی من، قفسه‌ها آن‌قدر بلند نیستند که کودکان به کتاب‌ها نرسند. گوشه‌ای برای قصه‌خوانی داریم و روی دیوار، نقاشی خوانندگان نصب می‌شود. دوست دارم کسی که تازه خواندن را یاد گرفته، به اندازه کسی که کتاب‌های بلند می‌خواند احساس راحتی کند.
کتابخانه فقط با خریدن کتاب ساخته نمی‌شود. باید کتاب‌ها را مرتب نگه داشت، از آن‌ها مراقبت کرد و برای سلیقه‌های مختلف انتخاب‌های خوبی داشت. شاید روزی بتوانم با کمک دیگران چنین جایی بسازم. فعلاً می‌توانم کتاب‌های مناسب و سالمم را با اجازه خانواده به دوستانم امانت بدهم.
نتیجه: آرزو دارم لذت خواندن را با دیگران قسمت کنم. اگر روزی کودکی در کتابخانه من کتاب محبوبش را پیدا کند، احساس می‌کنم بخشی از آرزوی من به یک شادی واقعی تبدیل شده است.
اگر آرزویتان با یادگیری پیوند دارد، نمونه‌های انشا درباره علم و دانش زاویه‌های بیشتری پیش روی شما می‌گذارند.
۹. انشا طنز درباره آرزوهای من برای آینده؛ دستگاه پیدا کردن جوراب
اگر دفتر آرزوهای مرا باز کنید، میان آرزوی سفر و موفقیت، یک اختراع عجیب هم پیدا می‌کنید: دستگاه پیدا کردن جوراب گمشده! نمی‌دانم چرا همیشه یک لنگه جوراب ناپدید می‌شود و لنگه دیگر با خیال راحت در کشو می‌ماند.
در خیال من، دکمه دستگاه را می‌زنم و صدایی می‌گوید: «جوراب شما زیر تخت، کنار مداد قرمز است!» البته اگر دستگاه بگوید اول اتاقت را مرتب کن، کمی ناراحت می‌شوم؛ چون این جمله را همین حالا هم زیاد می‌شنوم.
شوخی به کنار، دوست دارم در آینده چیزهایی بسازم که مشکلات کوچک مردم را آسان‌تر کنند. لازم نیست هر اختراع، یک سفینه فضایی باشد. گاهی وسیله‌ای ساده می‌تواند در وقت یا انرژی آدم‌ها صرفه‌جویی کند. برای این کار باید خوب نگاه کرد، سؤال پرسید و از امتحان کردن نترسید.
فعلاً یک جعبه برای وسایل ریزم درست کرده‌ام. دستگاه جوراب‌یاب هنوز آماده نیست، اما تعداد مدادهای گمشده‌ام کمتر شده است. شاید اولین قدم در راه اختراع بزرگ من، همین جعبه کوچک و مرتب باشد!
۱۰. انشا احساسی آرزوهای من برای آینده؛ دوستی‌هایی که می‌مانند
بعضی وقت‌ها به این فکر می‌کنم که چند سال دیگر، دوستان کلاس پنجمم کجا هستند. شاید هر کدام در مدرسه یا شهری دیگر باشند. آرزو دارم با گذشت زمان، خاطره روزهای خوبمان فراموش نشود و اگر دوباره همدیگر را دیدیم، هنوز حرفی برای گفتن داشته باشیم.
دوست دارم در آینده کسی باشم که دیگران بتوانند به او اعتماد کنند. فقط وقت شادی کنار دوستانم نباشم؛ وقتی هم ناراحت‌اند، برای شنیدن حرفشان حوصله داشته باشم. البته می‌دانم دوستی به معنی موافق بودن در همه چیز نیست. گاهی باید با احترام درباره اختلافمان حرف بزنیم.
یکی از خاطره‌های خوبم روزی است که دوستم بعد از غیبتم، درس را برایم توضیح داد. کار بزرگی به نظر نمی‌رسید، اما باعث شد احساس نکنم از کلاس جا مانده‌ام. آرزو دارم من هم چنین اثری در زندگی دوستانم داشته باشم.
برای نگه داشتن این آرزو، می‌توانم از امروز قول‌هایی بدهم که توان انجامشان را دارم، راز دیگران را حفظ کنم و از اشتباهم عذر بخواهم. شاید دوستی آینده، در همین رفتارهای ساده امروز ریشه داشته باشد.
۱۱. انشا خیالی درباره آرزوهای من؛ پنجره‌ای رو به فردا
در خواب دیدم پنجره اتاقم به فردا باز می‌شود. پشت شیشه، خودم را دیدم که بزرگ‌تر شده بودم و با عجله از کنار آدم‌ها می‌گذشتم. صدایش زدم و پرسیدم: «به آرزوهایمان رسیدی؟» ایستاد، لبخند زد و گفت: «به بعضی‌ها، اما چند آرزوی تازه هم پیدا کرده‌ام.»
از او پرسیدم آیا همان خانه و همان شغلی را دارد که من تصور می‌کنم. گفت همه چیز درست شبیه نقاشی کودکی‌مان نشده است. بعضی راه‌ها تغییر کرده‌اند و بعضی علاقه‌ها بیشتر شده‌اند. بعد دفتری نشانم داد که هنوز در آن یادداشت و نقاشی می‌کرد.
خوشحال شدم که شوق یاد گرفتن را فراموش نکرده بود. به او گفتم آرزو دارم فرصت دیدن خانواده، کمک به دیگران و لذت بردن از چیزهای کوچک را داشته باشد. او به ساعتش نگاه کرد و این بار، آرام‌تر راه افتاد.
صبح که بیدار شدم، پنجره فقط رو به کوچه باز می‌شد. اما خوابم یک سؤال برایم گذاشته بود: دوست دارم در آینده چه جور آدمی باشم؟ کنار فهرست چیزهایی که می‌خواهم داشته باشم، چند ویژگی هم نوشتم: صبور، قابل اعتماد و اهل یاد گرفتن.
برای زنده‌تر شدن تصویرهای خیالی، می‌توانید به شیوه توصیف منظره‌ها در انشا زیبایی‌های آفرینش توجه کنید.
۱۲. انشا درباره آرزوهای من برای آینده؛ آرزویی که تغییر کرد
وقتی کوچک‌تر بودم، آرزو داشتم فقط در مسابقه نقاشی برنده شوم. فکر می‌کردم اگر جایزه بگیرم، دیگر نقاش خوبی شده‌ام. برای همین، بیشتر از خود نقاشی به نتیجه مسابقه فکر می‌کردم و اگر طرحم خوب نمی‌شد، زود آن را کنار می‌گذاشتم.
یک روز نقاشی ساده‌ای برای خواهرم کشیدم. جایزه‌ای در کار نبود، ولی او آن را به دیوار اتاقش زد. هر بار از کنار آن می‌گذشتم، حس خوبی داشتم. کم‌کم فهمیدم دوست دارم تصویرهایی بسازم که برای کسی معنا داشته باشند، حتی اگر در مسابقه‌ای شرکت نکنند.
هنوز از برنده شدن خوشحال می‌شوم، اما آرزوی آینده‌ام کمی تغییر کرده است. حالا می‌خواهم بهتر ببینم، بیشتر تمرین کنم و شاید روزی تصویرهای یک کتاب کودک را بکشم. ممکن است در آینده باز هم علاقه تازه‌ای پیدا کنم.
به نظرم تغییر کردن آرزو همیشه نشانه بی‌هدفی نیست. گاهی با تجربه کردن، خودمان را بهتر می‌شناسیم. مهم این است که انتخابمان را بفهمیم و فقط به خاطر مقایسه با دیگران، از چیزی که دوست داریم دست نکشیم.
۱۳. انشا آرزوهای من برای آینده؛ قرار کوچک من با امروز
امروز بالای یک برگ نوشتم: «آرزوهای من برای آینده». خیلی زود فهرستم بلند شد؛ بهتر نوشتن، بیشتر دانستن، سفر کردن و کمک به خانواده. بعد دیدم اگر فقط به این کلمه‌ها نگاه کنم، نمی‌فهمم باید از کجا شروع کنم.
برگه دیگری برداشتم و کنار هر آرزو، کاری کوچک نوشتم. برای بهتر نوشتن، قرار شد هر هفته یک خاطره کوتاه بنویسم. برای بیشتر دانستن، سؤال‌هایی را که در ذهنم می‌مانند یادداشت کنم. برای کمک به خانواده، مسئولیت یکی از کارهای مناسب سنم را به عهده بگیرم.
می‌دانم همیشه همه برنامه‌هایم درست پیش نمی‌روند. ممکن است خسته شوم یا کاری را فراموش کنم. می‌خواهم به جای رها کردن همه چیز، دوباره برنامه‌ام را نگاه کنم و قدمی را انتخاب کنم که بتوانم انجامش بدهم. کمک خواستن هم بخشی از یاد گرفتن است.
آرزوهای من هنوز دور و رنگارنگ‌اند، اما دیگر فقط کلمه‌های روی یک برگ نیستند. برای امروز یک قرار کوچک دارم. شاید سال‌ها بعد، وقتی دفترم را باز کنم، بفهمم راه فردای من از همین قرارهای ساده آغاز شده بود.
برای گسترش بخش تمرین و رسیدن به هدف، انشا درباره تلاش و پشتکار نمونه‌های بیشتری دارد.
ایده‌هایی برای نوشتن انشا آرزوهای من به زبان خودتان
سه جمله زیر را با تجربه واقعی خود کامل کنید و از میان آن‌ها، یکی را آغاز انشا قرار دهید:
- از روزی که … را دیدم، آرزو کردم در آینده …
- اگر ده سال بعد این دفتر را باز کنم، دوست دارم …
- آرزویی که قبلاً داشتم … بود، اما حالا …
سپس توضیح دهید چرا این آرزو برایتان مهم است، چه تصویری از آن در ذهن دارید و امروز چه قدم کوچکی می‌توانید بردارید. لازم نیست همه آرزوها درباره شغل و درآمد باشند؛ دوستی، یادگیری، سفر، آرامش خانواده و کمک به دیگران هم موضوع‌های خوبی هستند. نوشته را بلند بخوانید و جمله‌هایی را که شبیه زبان خودتان نیستند، ساده‌تر کنید.
