انشا شغل مورد علاقه من؛ ۱۴ متن شیرین درباره آینده برای کلاس سوم
انشا شغل مورد علاقه من فرصتی است تا از خودمان بپرسیم: «بزرگ شوم، دوست دارم چه‌کاره باشم و چرا؟» در این مجموعه از پرشین وی، ۱۴ انشای ساده و خواندنی درباره شغل آینده برای کلاس سوم می‌خوانید؛ از معلمی و پزشکی تا نویسندگی، باغبانی و برنامه‌نویسی. متن‌ها را بخوانید و با تجربه‌ها و علاقه‌های واقعی خودتان، انشایی به زبان خود بنویسید.
راهنمای انتخاب انشا درباره شغل آینده برای کلاس سوم
- برای متن با مقدمه، بدنه و نتیجه: انشاهای معلمی، نویسندگی و کشاورزی را بخوانید.
- برای شروع داستانی: از دیدن یک پزشک، بازدید آتش‌نشانی یا ساختن خانه با قطعه‌های بازی الهام بگیرید.
- برای شکل متفاوت: نامه به خودِ آینده، گفت‌وگو با مادربزرگ و متن طنز آشپزی را امتحان کنید.
- اگر هنوز شغلتان را انتخاب نکرده‌اید: آخرین انشا برای همین موقعیت نوشته شده است.
۱. انشا کوتاه شغل مورد علاقه من؛ می‌خواهم معلم شوم
مقدمه: وقتی از من می‌پرسند در آینده چه‌کاره می‌شوی، به کلاس خودمان فکر می‌کنم. من دوست دارم معلم شوم؛ معلمی که بچه‌ها از پرسیدن سؤال از او نترسند.
بدنه: یک روز دوستم معنی یک مسئله را نمی‌فهمید. با چند مداد برایش توضیح دادم. وقتی گفت «فهمیدم»، خیلی خوشحال شدم. همان روز حس کردم یاد دادن هم به اندازه یاد گرفتن شیرین است. البته فهمیدم توضیح دادن همیشه آسان نیست و باید صبور بود.
اگر معلم شوم، دوست دارم برای درس‌ها بازی و قصه پیدا کنم. به دانش‌آموزی که دیرتر یاد می‌گیرد فرصت می‌دهم. دلم می‌خواهد در کلاس من هر کس بتواند از فکر خودش حرف بزند و به حرف دوستانش گوش بدهد.
نتیجه: برای رسیدن به این شغل، از حالا خوب گوش می‌کنم، کتاب می‌خوانم و تمرین می‌کنم روشن حرف بزنم. شاید روزی پشت میز معلم بنشینم، اما امیدوارم هیچ وقت شوق یاد گرفتن را از دست ندهم.
برای گسترش بخش یادگیری، نمونه‌های انشا درباره علم و دانش می‌توانند ایده‌های تازه‌ای درباره ارزش آموختن بدهند.
۲. انشا درباره شغل مورد علاقه من؛ پزشک کودکان
آن روز در اتاق انتظار، کودکی کوچک‌تر از من گریه می‌کرد. وقتی نوبتش شد، پزشک با آرامش با او حرف زد و اجازه داد عروسکش کنارش بماند. چند دقیقه بعد، کودک با صورت آرام‌تری بیرون آمد. من به مادرم گفتم دوست دارم در آینده چنین پزشکی شوم.
در خیال من، اتاق کارم پنجره‌ای روشن و چند کتاب تصویری دارد. اول به حرف بیمار گوش می‌دهم و بعد به او توضیح می‌دهم چه کاری قرار است انجام شود. می‌خواهم کودکان بدانند می‌توانند ترس یا دردشان را بیان کنند.
می‌دانم پزشک شدن فقط پوشیدن لباس سفید نیست. باید سال‌های زیادی درس بخوانم و با دقت یاد بگیرم. نمی‌شود بدون دانستن، برای کسی تصمیم گرفت. این شغل مسئولیت بزرگی دارد، چون مردم برای سلامتی خود به پزشک اعتماد می‌کنند.
من هنوز دانش‌آموز کلاس سوم هستم. فعلاً کارم یاد گرفتن درس‌ها و پرسیدن سؤال‌های خوب است. دوست دارم روزی دانش و مهربانی را کنار هم به کار ببرم؛ همان چیزی که در رفتار آن پزشک دیدم.
اگر به مراقبت از بیماران علاقه دارید، انشا درباره شغل پرستاری هم زاویه دیگری از کمک به مردم را نشان می‌دهد.
۳. انشا شغل آینده من؛ خانه‌هایی که دوست دارم بسازم
با قطعه‌های بازی، خانه‌ای ساختم که پنجره‌های بزرگی داشت. خواهرم گفت: «پس درِ خانه کجاست؟» تازه دیدم آن‌قدر به پنجره‌ها فکر کرده‌ام که در را فراموش کرده‌ام! خندیدیم و یک قسمت را دوباره ساختم. من دوست دارم در آینده معمار شوم.
به نظر من خانه فقط دیوار و سقف نیست. باید جایی باشد که آدم‌ها در آن راحت زندگی کنند. دوست دارم خانه‌هایی طراحی کنم که نور کافی داشته باشند و ورود به آن‌ها برای سالمندان و کسانی که از ویلچر استفاده می‌کنند آسان باشد.
وقتی با خانواده در خیابان راه می‌روم، به شکل ساختمان‌ها نگاه می‌کنم. بعضی‌ها بالکن پُرگل دارند و بعضی‌ها حیاط کوچکی که خیلی دوستش دارم. طرح‌هایی که به ذهنم می‌رسد در دفتر نقاشی می‌کشم.
می‌دانم نقاشی خانه با طراحی یک ساختمان واقعی فرق دارد و باید چیزهای زیادی یاد بگیرم. فعلاً تلاش می‌کنم دقیق‌تر نگاه کنم و در اندازه گرفتن حوصله داشته باشم. شاید اولین درس معماری من همان دری بود که فراموشش کرده بودم.
برای توصیف فضای خانه‌ها و خیابان‌ها، از جزئیات آشنای انشا درباره محله ما ایده بگیرید.
۴. انشا داستانی شغل مورد علاقه من؛ آتش‌نشان آینده
در بازدید از ایستگاه آتش‌نشانی، بیشتر از همه منتظر دیدن ماشین قرمز بودم. فکر می‌کردم تمام کار آتش‌نشان‌ها سوار شدن به آن ماشین و روشن کردن آژیر است. اما وقتی یکی از آن‌ها از تمرین و بررسی وسایل گفت، نظرم عوض شد.
او توضیح داد که اعضای گروه باید به هم اعتماد کنند و هر کس وظیفه خودش را درست انجام دهد. من به لباس‌ها و وسایل آماده نگاه کردم. فهمیدم پشت آن ماشین زیبا، کار دقیق و مسئولیت زیادی وجود دارد.
وقتی به خانه برگشتم، ماشین کوچکم را کنار دفتر گذاشتم و نوشتم: «می‌خواهم آتش‌نشان شوم، چون دوست دارم هنگام سختی به مردم کمک کنم.» بعد هم کشیدم که چند نفر با هم کار می‌کنند، نه یک نفر تنها.
هنوز تا آن روز راه زیادی مانده است. فعلاً باید یاد بگیرم به دستورهای ایمنی توجه کنم و کار گروهی را جدی بگیرم. من دیگر آتش‌نشانی را فقط با آژیرش نمی‌شناسم؛ با آمادگی، همکاری و کمک به دیگران به یادش می‌آورم.
۵. انشا درباره شغل مورد علاقه من؛ باغبان یک باغ کوچک
دوست دارم وقتی بزرگ شدم باغبان شوم. این علاقه از گلدان کوچکی شروع شد که کنار پنجره اتاقمان بود. هر روز آن را نگاه می‌کردم تا ببینم برگ تازه‌ای دارد یا نه. روزی که اولین برگ کوچک را دیدم، همه را صدا زدم.
در باغ خیالی من، گل‌های رنگی کنار درخت‌ها هستند و راه باریکی میان آن‌ها می‌گذرد. دوست دارم اسم گیاه‌ها و روش درست نگهداری از آن‌ها را یاد بگیرم. می‌دانم همه گیاهان به یک اندازه آب یا نور نیاز ندارند و باید نیاز هر کدام را شناخت.
باغبان محله‌مان گفت کار او فقط آب دادن نیست. باید مرتب رسیدگی کند و حواسش به تغییر حال گیاهان باشد. من از این حرف خوشم آمد؛ انگار باغ، کتابی است که هر روز صفحه تازه‌ای دارد.
اگر باغبان شوم، دوست دارم گوشه‌ای از شهر را سبزتر کنم. فعلاً با کمک بزرگ‌ترها از همان گلدان مراقبت می‌کنم. برای من، دیدن یک برگ تازه می‌تواند بهترین خبر روز باشد.
اگر می‌خواهید حس خود را درباره فضای سبز بیشتر بیان کنید، نمونه‌های انشا درباره آسمان آبی و طبیعت پاک به توصیف منظره‌ها کمک می‌کنند.
۶. انشا شغل مورد علاقه من با مقدمه و نتیجه؛ نویسندگی
مقدمه: شغل مورد علاقه من نویسندگی است. وقتی داستان می‌خوانم، بدون اینکه از اتاق بیرون بروم، به جاهای تازه سفر می‌کنم. دوست دارم روزی من هم برای کودکان چنین سفری بسازم.
بدنه: دفتر کوچکی دارم که در آن اسم شخصیت‌های خیالی را می‌نویسم. یک بار قصه مدادی را نوشتم که دنبال صاحبش می‌گشت. ابتدا نمی‌دانستم داستان را چگونه تمام کنم. آن را برای برادرم خواندم و از سؤال‌های او فهمیدم کدام قسمت روشن نیست.
نویسنده باید به چیزهای معمولی هم توجه کند؛ به حرف‌های جالب، صداهای کوچه و اتفاق‌های کوچک. من گاهی از یک کفش جامانده یا پنجره‌ای روشن، ایده داستان می‌گیرم. البته نوشتن فقط پیدا کردن ایده نیست؛ باید نوشته را دوباره خواند و جمله‌های نامفهومش را بهتر کرد.
نتیجه: می‌خواهم بیشتر کتاب بخوانم و تمرین کنم داستان‌هایم آغاز و پایان داشته باشند. شاید روزی کتابی بنویسم که کودکی بعد از خواندنش بگوید: «یک بار دیگر برایم بخوان!»
۷. انشا نامه‌ای درباره شغل آینده من؛ سلام خلبان!
سلام به منِ بزرگ‌تر! نمی‌دانم وقتی این نامه را می‌خوانی خلبان شده‌ای یا نه. من الان کلاس سوم هستم و هر بار هواپیمایی در آسمان می‌بینم، چند لحظه نگاهش می‌کنم. دلم می‌خواهد بدانم از پشت پنجره کابین، زمین چه شکلی است.
اگر خلبان شدی، امیدوارم فقط به زیبایی ابرها فکر نکنی. آدم‌های زیادی به تو و گروه پرواز اعتماد دارند. بعضی‌ها برای دیدن خانواده سفر می‌کنند و بعضی‌ها کاری مهم دارند. دوست دارم آن‌ها با آرامش به مقصد برسند.
من فعلاً با هواپیمای کاغذی بازی می‌کنم، اما می‌دانم هدایت هواپیمای واقعی به آموزش زیاد، دقت و رعایت قانون نیاز دارد. می‌خواهم در درس‌هایم تلاش کنم و پرسش‌هایم درباره پرواز را از راه درست دنبال کنم.
اگر هم شغل دیگری انتخاب کرده‌ای، ناراحت نمی‌شوم. فقط امیدوارم کارت را دوست داشته باشی و مسئولیتت را جدی بگیری. این نامه را نگه دار تا یادت بماند علاقه به آسمان از کجا شروع شد. دوست کوچک تو، خودت!
۸. انشا طنز شغل مورد علاقه من؛ آشپز رستوران خیالی
من می‌خواهم آشپز شوم و رستورانی باز کنم که اسم غذاهایش خیلی بامزه باشد. مثلاً غذایی به نام «بشقاب آشتی با سبزیجات» داشته باشم! البته فعلاً مهم‌ترین هنرم این است که موقع آماده شدن غذا، چند بار بپرسم: «کی حاضر می‌شود؟»
یک روز با کمک مادرم سالاد درست کردم. فکر می‌کردم هرچه مواد بیشتری بریزم بهتر می‌شود، اما کاسه کوچک بود و میز زود شلوغ شد. مادرم گفت آشپز خوب باید قبل از شروع، وسایل و مقدار مواد را آماده کند. من هم اول میز را مرتب کردم.
در رستوران خیالی‌ام، دوست دارم غذاها خوش‌طعم و تمیز آماده شوند. به کسی که غذایی را نمی‌شناسد توضیح می‌دهم داخلش چیست. دوست دارم کارکنان با احترام با هم حرف بزنند؛ چون یک نفر به‌تنهایی نمی‌تواند همه کارها را انجام دهد.
حالا فهمیده‌ام آشپزی فقط چشیدن غذا نیست؛ نظم، تمرین و رعایت بهداشت هم دارد. تا بزرگ شوم، کارهای ساده و مناسب سنم را با کمک بزرگ‌ترها یاد می‌گیرم. اسم غذاها را هم از همین حالا در دفترم می‌نویسم!
۹. انشا درباره شغل مورد علاقه من؛ دامپزشکی
یک روز همراه خانواده، گربه‌مان را برای معاینه پیش دامپزشک بردیم. او نمی‌توانست مثل ما توضیح بدهد چه حسی دارد. دامپزشک با آرامش به او نزدیک شد و از ما درباره رفتارش سؤال پرسید. من آن روز بیشتر به این شغل علاقه‌مند شدم.
دوست دارم دامپزشک شوم، چون حیوانات را دوست دارم و می‌خواهم درباره مراقبت درست از آن‌ها یاد بگیرم. می‌دانم دوست داشتن کافی نیست و باید درس بخوانم و آموزش ببینم. حیوان‌ها با هم فرق دارند و نمی‌توان با همه یکسان رفتار کرد.
در خیال من، محل کارم آرام و تمیز است. دوست دارم به صاحبان حیوان‌ها توضیح بدهم چگونه بهتر از آن‌ها نگهداری کنند. همچنین می‌خواهم هنگام کار صبور باشم، چون بعضی حیوان‌ها می‌ترسند و نمی‌دانند چرا آنجا هستند.
فعلاً هر وقت درباره حیوانی کنجکاو می‌شوم، سؤال می‌پرسم و از کتاب‌های مناسب سنم کمک می‌گیرم. اگر روزی دامپزشک شوم، امیدوارم همان آرامشی را داشته باشم که آن روز در رفتار دامپزشک گربه‌مان دیدم.
۱۰. انشا گفت‌وگویی درباره شغل آینده من؛ کتابدار
مادربزرگ پرسید: «بزرگ شوی چه‌کاره می‌شوی؟» گفتم: «شاید کتابدار.» لبخند زد و گفت: «چون دوست داری تمام روز کتاب بخوانی؟» جواب دادم: «این هم هست، ولی بیشتر دوست دارم کمک کنم هر کس کتابی پیدا کند که دوستش داشته باشد.»
پرسید: «اگر کسی نداند چه کتابی می‌خواهد چه؟» کمی فکر کردم و گفتم: «از او می‌پرسم چه داستان‌ها یا موضوع‌هایی را دوست دارد. بعد چند کتاب نشانش می‌دهم.» مادربزرگ گفت: «پس باید هم کتاب‌ها را بشناسی و هم خوب گوش بدهی.»
به کتابخانه مدرسه فکر کردم. کتابدار آنجا می‌داند کتاب‌ها کجا هستند و یادمان می‌دهد چگونه از آن‌ها مراقبت کنیم. من دوست دارم کتابخانه‌ای داشته باشم که کودکان در آن احساس راحتی کنند و بتوانند درباره کتاب‌ها حرف بزنند.
آن گفت‌وگو باعث شد بفهمم کتابداری فقط نشستن میان قفسه‌ها نیست. نظم و آشنایی با کتاب‌ها هم لازم دارد. فعلاً کتاب‌های خودم را مرتب می‌کنم و وقتی کتابی را امانت می‌گیرم، به‌موقع برمی‌گردانم. شاید این اولین تمرین من برای شغل آینده باشد.
۱۱. انشا شغل مورد علاقه من؛ برنامه‌نویس بازی‌های آموزشی
دوست دارم روزی بازی‌ای بسازم که در آن بتوان با حل کردن معما، راه یک شخصیت را پیدا کرد. وقتی با یک بازی آموزشی کار کردم، از خودم پرسیدم چه کسی به رایانه گفته بعد از هر پاسخ چه اتفاقی بیفتد. از همان جا به برنامه‌نویسی علاقه‌مند شدم.
در بازی خیالی من، بازیکن برای کمک به یک پرنده گمشده باید نشانه‌ها را بخواند. اگر اشتباه کند، بازی او را مسخره نمی‌کند؛ یک راهنمایی کوچک می‌دهد تا دوباره فکر کند. دوست دارم بازی من هم سرگرم‌کننده باشد و هم چیزی یاد بدهد.
می‌دانم ساختن بازی فقط کشیدن تصویرهای قشنگ نیست. باید مرحله‌ها را مرتب کرد و بارها امتحان کرد که درست کار کنند. گاهی ممکن است یک اشتباه کوچک باعث شود نتیجه‌ای که می‌خواهیم به دست نیاید.
من فعلاً طرح بازی را روی کاغذ می‌کشم و برای هر مرحله قانون ساده‌ای می‌نویسم. دوست دارم با راهنمایی بزرگ‌ترها، کم‌کم روش ساختنش را یاد بگیرم. شاید بازی آینده من از همین چند برگ کاغذ شروع شود.
۱۲. انشا درباره شغل آینده من؛ مربی ورزش
در بازی‌های حیاط مدرسه، همیشه یک نفر از بقیه سریع‌تر است و یک نفر دیرتر حرکت‌ها را یاد می‌گیرد. من دوست دارم در آینده مربی ورزش شوم و به هر دو کمک کنم از بازی لذت ببرند. به نظرم مربی فقط کسی نیست که سوت می‌زند.
یک بار دوستم نتوانست توپ را درست بگیرد و دیگر نمی‌خواست بازی کند. مربی تمرین آسان‌تری برایش انتخاب کرد. بعد از چند بار تلاش، دوستم توپ را گرفت و خندید. من از دیدن آن لبخند فهمیدم تشویق درست چقدر می‌تواند ارزش داشته باشد.
اگر مربی شوم، دوست دارم پیش از مسابقه، همکاری و رعایت قانون را یاد بدهم. نمی‌خواهم کسی برای بردن، هم‌تیمی‌اش را تحقیر کند. همچنین باید یاد بگیرم تمرین مناسب هر گروه را انتخاب کنم و به ایمنی آن‌ها توجه داشته باشم.
از حالا تلاش می‌کنم در بازی‌ها منصف باشم و وقتی کسی اشتباه می‌کند، سرزنشش نکنم. شاید در آینده قهرمان‌های زیادی آموزش ندهم، اما دوست دارم شاگردانم ورزش را دوست داشته باشند و با احترام کنار هم بازی کنند.
خاطره‌های انشا درباره زنگ ورزش کلاس سوم نقطه شروع خوبی برای نوشتن درباره علاقه به مربیگری هستند.
۱۳. انشا درباره شغل مورد علاقه من با مقدمه و نتیجه؛ کشاورزی
مقدمه: شغل مورد علاقه من کشاورزی است. وقتی نان و میوه را روی سفره می‌بینم، به کسانی فکر می‌کنم که برای رسیدن آن‌ها به دست ما زحمت کشیده‌اند. دوست دارم در آینده بخشی از این کار باشم.
بدنه: در سفر به روستا، مزرعه‌ای دیدم که ردیف‌های سبز و منظمی داشت. از صاحب مزرعه پرسیدم چه زمانی می‌توان محصول را برداشت کرد. فهمیدم برای هر کاری باید زمان مناسبش را شناخت و نمی‌شود از بذر انتظار داشت همان روز میوه بدهد.
دوست دارم درباره خاک، آب و گیاهان بیشتر یاد بگیرم. در مزرعه خیالی من، تلاش می‌کنم آب بیهوده هدر نرود و محصول با دقت پرورش پیدا کند. می‌دانم این کار همیشه آسان نیست و به رسیدگی و صبر نیاز دارد.
نتیجه: کشاورزی برای من شغلی ارزشمند است، چون با زندگی روزانه مردم پیوند دارد. فعلاً می‌توانم با کمک خانواده یک گیاه کوچک پرورش بدهم و یاد بگیرم که نتیجه بعضی کارها آرام‌آرام دیده می‌شود.
۱۴. انشا شغل آینده من؛ هنوز دارم انتخاب می‌کنم
وقتی معلم گفت درباره شغل آینده بنویسیم، مدتی به صفحه سفید نگاه کردم. دوستم فوراً نوشت «پزشک» و نفر کناری گفت می‌خواهد خلبان شود. من چند کار را دوست داشتم و نمی‌دانستم کدام را انتخاب کنم. نگران بودم که انشایم ناتمام بماند.
بعد با خودم فکر کردم شاید لازم نباشد همین امروز تصمیم همیشگی بگیرم. من از نقاشی لذت می‌برم، خواندن داستان را دوست دارم و گاهی هم با ساختن چیزهای کوچک سرگرم می‌شوم. هنوز شغل‌های زیادی هست که آن‌ها را خوب نمی‌شناسم.
در انشایم نوشتم می‌خواهم درباره کار آدم‌های اطرافم سؤال کنم. دوست دارم بدانم روز کاری آن‌ها چگونه می‌گذرد، چه چیزش را دوست دارند و کدام بخشش سخت است. شاید این شناخت کمک کند علاقه‌ام را بهتر بفهمم.
فعلاً می‌دانم هر شغلی داشته باشم، دوست دارم آن را درست انجام بدهم و برای دیگران مفید باشم. صفحه‌ام دیگر سفید نیست، حتی اگر نام یک شغل قطعی روی آن ننوشته باشم. من در آغاز راه شناختن خودم هستم و برای یاد گرفتن فرصت دارم.
برای نوشتن درباره قدم‌های رسیدن به آرزوها، می‌توانید از انشا درباره تلاش و پشتکار نیز ایده بگیرید.
چطور انشا درباره شغل مورد علاقه را شخصی‌تر بنویسیم؟
- یک دلیل واقعی پیدا کنید: فقط نگویید این شغل خوب است؛ بنویسید چه اتفاقی شما را به آن علاقه‌مند کرده است.
- یک صحنه بسازید: یک روز از کار آینده خود را تصور کنید؛ کجا هستید، چه وسایلی دارید و به چه کسی کمک می‌کنید؟
- از سختی کار هم بگویید: صبر، آموزش، دقت یا همکاری را با یک مثال ساده توضیح دهید.
- پایان را به امروز وصل کنید: بنویسید حالا چه چیزی را می‌توانید یاد بگیرید؛ مثل خوب گوش دادن یا تمرین نوشتن.
- بلند بخوانید: جمله‌های طولانی را کوتاه کنید و واژه‌هایی را به کار ببرید که معنی‌شان را می‌دانید.
برای شروع تمرین، این جمله را با فکر خودتان کامل کنید: «من به شغل … علاقه دارم، چون یک روز …». لازم نیست انتخاب امروزتان همیشگی باشد؛ مهم این است که دلیل علاقه‌تان را روشن و صادقانه بیان کنید.
