مجله اینترنتی پرشین وی؛ سبک زندگی، سرگرمی و خانواده
تبلیغات
امروز:
انشا و نگارش

انشا درباره حیوان مورد علاقه من؛ ۱۴ روایت شیرین از خرگوش تا دلفین

انشا درباره حیوان مورد علاقه من؛ ۱۴ روایت شیرین از خرگوش تا دلفین

انشا درباره حیوان مورد علاقه من از یک سؤال ساده شروع می‌شود: کدام حیوان را دوست دارید و چرا؟ خرگوش، گربه، اسب یا حتی حیوانی که فقط در کتاب دیده‌اید، می‌تواند موضوع نوشته شما باشد. در این مجموعه از پرشین وی، ۱۴ نمونه با جمله‌های ساده برای ایده گرفتن دانش‌آموزان، به‌ویژه کلاس دوم، آمده است. پنج نمونه ساختار مقدمه، بدنه و نتیجه دارند و بقیه داستان، نامه یا روایت خیالی‌اند. از میان آن‌ها الگویی انتخاب کنید و جزئیات و احساس خودتان را به نوشته اضافه کنید.

۱. انشا حیوان مورد علاقه من؛ خرگوش با مقدمه، بدنه و نتیجه

دختر دانش‌آموز در حال تماشای خرگوش سفید و قهوه‌ای در باغچه
گوش‌ها، رنگ بدن و حرکت‌های خرگوش، جزئیات خوبی برای توصیف هستند.

مقدمه

حیوان مورد علاقه من خرگوش است. اولین چیزی که در او به چشمم می‌آید، گوش‌های بلندش است. وقتی عکس خرگوش را در کتاب می‌بینم، دلم می‌خواهد چند دقیقه بیشتر همان صفحه را نگاه کنم. اما علاقه من فقط به ظاهرش نیست. یک دیدار کوتاه باعث شد به حرکت‌های کوچک و آرام او هم توجه کنم.

بدنه

یک روز همراه مادرم به خانه خاله رفتیم. خانواده خاله از خرگوشی سفید و قهوه‌ای نگهداری می‌کنند. او در فضای مخصوص خودش نشسته بود و بینی کوچکش تکان می‌خورد. روی صورتش لکه قهوه‌ای داشت که شبیه یک قطره رنگ بود. پسرخاله‌ام گفت اسمش فندق است. من کنار او نشستم و سعی کردم فندق را نقاشی کنم. کشیدن گوش‌ها آسان بود، ولی پاهای جمع‌شده‌اش را چند بار پاک کردم. همان وقت خرگوش جابه‌جا شد و نقاشی من نیمه‌کاره ماند. هر دو خندیدیم و تصمیم گرفتم ادامه نقاشی را از روی چیزی که به یاد داشتم بکشم. وقتی فندق آرام گرفت، فهمیدم تماشای او هم به اندازه بازی‌های دیگر برایم جالب است.

نتیجه

من خرگوش را به خاطر چهره بامزه و حرکت‌های آرامش دوست دارم. حالا نقاشی فندق روی دیوار اتاقم است. هر بار آن را می‌بینم، یاد روزی می‌افتم که برای کشیدن یک حیوان، خوب نگاه کردن را تمرین کردم. دوست دارم دفعه بعد جای پاهایش را دقیق‌تر بکشم.

۲. انشا درباره گربه، حیوان مورد علاقه من؛ لکه سفید روی پنجه

در کوچه مادربزرگ، گربه‌ای خاکستری زندگی می‌کند که یکی از پنجه‌هایش سفید است. من اسمش را جورابی گذاشته‌ام، هرچند نمی‌دانم دیگران او را چه صدا می‌کنند. وقتی برای دیدن مادربزرگ می‌رویم، گاهی روی دیوار کوتاه حیاط می‌بینمش. رنگ چشم‌هایش در روشنایی خیلی زیباست. دمش را دور خودش جمع می‌کند و به رفت‌وآمد کوچه نگاه می‌کند. من گربه‌ها را دوست دارم، اما جورابی برایم از همه آشناتر است.

یک عصر، دفتر نقاشی‌ام را کنار پنجره باز کردم. می‌خواستم جورابی را بکشم. هنوز سرش را نکشیده بودم که از جایش بلند شد. بعد روی دیوار چند قدم رفت و دوباره نشست. مادربزرگ گفت برای کشیدن یک گربه باید کمی صبور باشم. این بار اول لکه سفید پنجه‌اش را کشیدم تا نشانه مخصوصش فراموش نشود. بعد گوش‌های نوک‌تیز و سبیل‌هایش را اضافه کردم. در نقاشی من، جورابی کمی چاق‌تر از خودش شد. مادربزرگ گفت مهم این است که با دقت نگاه کرده‌ام. زیر تصویر نوشتم: گربه‌ای که یک جوراب سفید دارد.

من گربه را به خاطر حرکت‌های نرم و نگاه کنجکاوش دوست دارم. لازم نیست همیشه کنار من بماند. همان چند دقیقه دیدنش پشت پنجره، خاطره خوبی برایم می‌سازد. حالا هر گربه‌ای می‌بینم، به نشانه‌هایش توجه می‌کنم؛ شاید لکه‌ای روی صورت، خطی روی دم یا پنجه‌ای با رنگ متفاوت داشته باشد.

دوست داشتن یک حیوان می‌تواند ما را به رفتار آرام‌تر و دقیق‌تر دعوت کند؛ نمونه‌های انشا درباره مهربانی با حیوانات روی همین رفتارهای روزمره تمرکز دارند.

۳. انشا درباره اسب با مقدمه، بدنه و نتیجه؛ صدای قدم‌ها

پدر و پسر پشت نرده در حال تماشای اسب قهوه‌ای در فضای سبز
یک خاطره از دیدن اسب، به انشا آغاز و پایان مشخص می‌دهد.

مقدمه

حیوان مورد علاقه من اسب است. من یال بلند و راه رفتن او را دوست دارم. پیش از دیدن یک اسب واقعی، فقط عکسش را در کتاب‌ها دیده بودم. در نقاشی‌هایم همیشه اسب را در حال دویدن می‌کشیدم. اما یک روز فهمیدم حتی آرام قدم برداشتن او هم می‌تواند تماشایی باشد.

بدنه

در یک سفر خانوادگی به روستا، اسبی قهوه‌ای را پشت نرده‌های یک محوطه دیدم. روی پیشانی‌اش لکه روشنی داشت. کنار پدرم ایستادم و از دور تماشایش کردم. اسب چند قدم رفت، سرش را پایین آورد و دوباره به طرف دیگر نگاه کرد. صدای قدم‌هایش با صدای کفش‌های ما فرق داشت. دلم می‌خواست این صدا را در دفترم بنویسم، ولی نمی‌دانستم چگونه. پدر گفت می‌توانم بنویسم قدم‌هایش محکم و آرام بود. صاحب اسب نزدیک آمد و درباره اسمش با ما حرف زد. من پرسیدم آیا هر روز همین‌جا راه می‌رود. او از برنامه رسیدگی به اسب گفت و من فهمیدم پشت یک منظره قشنگ، کارهای زیادی وجود دارد. پیش از رفتن، یک عکس از همان فاصله گرفتیم.

نتیجه

من اسب را فقط به خاطر سرعتش انتخاب نکرده‌ام. شکل ایستادن، یال و صدای قدم‌هایش را هم دوست دارم. آن عکس هنوز در آلبوم ماست. وقتی دوباره اسب می‌کشم، لازم نیست حتماً در حال مسابقه باشد؛ گاهی یک اسب آرام کنار نرده، داستان بیشتری برای گفتن دارد.

۴. انشا داستانی درباره حیوان مورد علاقه من؛ گنجشک پشت پنجره

من گنجشک را از میان پرنده‌ها بیشتر دوست دارم. او پرهای خیلی رنگارنگی ندارد، اما برای من آشناست. صبح‌ها وقتی برای مدرسه آماده می‌شوم، گاهی صدایش را می‌شنوم. درخت روبه‌روی پنجره ما جای نشستن چند گنجشک است. آن‌ها روی شاخه‌های باریک جابه‌جا می‌شوند و منظره صبح را شلوغ و زنده می‌کنند. من بعضی روزها قبل از بستن کیفم، چند لحظه نگاهشان می‌کنم.

یک روز معلم از ما خواست چیزی را که در راه یا خانه دیده‌ایم توصیف کنیم. دوستانم درباره ماشین، باران و یک فروشگاه حرف زدند. من درباره گنجشک پنجره گفتم. معلم پرسید چه چیزی در او دیده‌ام که قبلاً متوجهش نبودم. اول جوابی نداشتم. فردا صبح دقیق‌تر نگاه کردم. دیدم یکی از گنجشک‌ها قبل از رفتن، سرش را چند بار به اطراف چرخاند. بعد با یک حرکت کوتاه روی شاخه پایین‌تر نشست. این بار در دفترم فقط ننوشتم گنجشک زیباست. نوشتم پرنده کوچکی روی شاخه باریک نشسته بود و سرش را به چپ و راست می‌برد. جمله تازه‌ام تصویر روشن‌تری داشت.

گنجشک حیوان مورد علاقه من است، چون برای دیدنش لازم نیست سفر دوری بروم. او بخشی از صبح‌های معمولی خانه ماست. از وقتی به رفتارش توجه می‌کنم، چیزهای بیشتری برای نوشتن پیدا کرده‌ام. گاهی یک اتفاق کوچک پشت پنجره، می‌تواند موضوع یک انشای کامل شود.

اگر پرنده‌ها موضوع دلخواه شما هستند، در انشا درباره کوچ پرستوها می‌توانید با روایت‌هایی درباره سفر پرندگان آشنا شوید.

۵. انشا درباره دلفین؛ حیوانی که در فیلم دیدم

حیوان مورد علاقه من دلفین است. من هنوز دلفین را از نزدیک ندیده‌ام. او را در فیلمی درباره دریا شناختم. در آن فیلم، آب آبی تا دوردست ادامه داشت و چند دلفین در آن حرکت می‌کردند. وقتی یکی از آن‌ها برای لحظه‌ای از آب بیرون آمد، از دیدنش ذوق کردم. حرکتش آن‌قدر سریع بود که از پدر خواستم همان قسمت را دوباره نشان بدهد.

بعد از فیلم، یک کاغذ بزرگ آوردم و دریا کشیدم. اول فقط از مداد آبی استفاده کردم، ولی دیدم آب در تصویر فیلم یک‌رنگ نبود. بعضی قسمت‌ها روشن و بعضی تیره بودند. برای کشیدن دلفین، به شکل پشت و باله‌اش نگاه کردم. در نقاشی اول شبیه ماهی شد. کنار آن نوشتم این تصویر هنوز تمرین است. روز بعد در کتابخانه دنبال کتابی درباره جانوران دریا گشتم. دوست داشتم بدانم دلفین چگونه زندگی می‌کند. هر چیزی را که نمی‌دانستم، به صورت سؤال در دفترم نوشتم. برای من همین پرسیدن‌ها بخشی از دوست داشتن یک حیوان است؛ لازم نیست همه پاسخ‌ها را از اول بدانم.

دلفین را به خاطر حرکت زیبا و زندگی در دنیای آبی دوست دارم. شاید روزی در یک سفر بتوانم او را در دریا ببینم. تا آن روز، کتاب و فیلم به من کمک می‌کنند بیشتر بشناسمش. انشای من از یک دیدار واقعی شروع نشده است؛ از یک تصویر آغاز شده که در ذهنم مانده است.

۶. انشا درباره لاک‌پشت با مقدمه، بدنه و نتیجه؛ عجله نکردن

مقدمه

من لاک‌پشت را دوست دارم، چون با دیدنش یاد چیزهایی می‌افتم که باید آرام انجام داد. شکل لاکش برایم جالب است. وقتی کوچک‌تر بودم، فکر می‌کردم لاک مثل کوله‌پشتی است و حیوان هر وقت بخواهد آن را کنار می‌گذارد. بعد در کتاب فهمیدم لاک بخشی از بدن اوست، نه یک وسیله جداشدنی.

بدنه

روزی در یک برنامه درباره طبیعت، لاک‌پشتی را دیدم که روی زمین حرکت می‌کرد. جلوی تلویزیون نشستم و به پاهایش نگاه کردم. برادرم گفت این بخش حوصله‌اش را سر می‌برد، چون حیوان آهسته می‌رود. من گفتم می‌خواهم ببینم به کجا می‌رسد. در همان چند لحظه، به نقش‌های روی لاکش توجه کردم. بعد سعی کردم آن نقش‌ها را روی کاغذ بکشم. هر بار که عجله می‌کردم، خط‌ها نامرتب می‌شدند. کاغذ دیگری برداشتم و این بار آهسته‌تر کشیدم. نقاشی دوم بهتر شد. البته لاک‌پشت به من درس نداده بود؛ من از تماشای آرام او یاد کار خودم افتادم. این فکر باعث شد تا آخر نقاشی صبر کنم.

نتیجه

حیوان مورد علاقه من لازم نیست تندترین یا بزرگ‌ترین حیوان باشد. لاک‌پشت برایم زیباست، چون ظاهر متفاوتی دارد و نگاه کردن به او مرا کنجکاو می‌کند. حالا دوست دارم در کتاب‌ها درباره لاک‌پشت‌های گوناگون بخوانم. شاید نقاشی بعدی‌ام هم دقیق‌تر و هم قشنگ‌تر شود.

۷. انشا درباره سنجاب؛ یک دم پشمالو میان شاخه‌ها

دختر دانش‌آموز با دفتر در حال تماشای سنجاب روی شاخه درخت
توصیف سنجاب در میان شاخه‌ها، تصویر محل زندگی او را هم زنده می‌کند.

در یک گردش خانوادگی، اول دم سنجاب را دیدم و بعد خودش را. چیزی قهوه‌ای میان شاخه‌ها تکان خورد و من فکر کردم برگ خشکی است. پدرم آرام به بالای درخت اشاره کرد. سنجاب روی شاخه نشسته بود و دم پشمالویش پشت سرش دیده می‌شد. من از قبل تصویر سنجاب را روی دفترها دیده بودم، ولی دیدن او در میان برگ‌ها چیز دیگری بود.

همان‌جا در مسیر ایستادیم. من هر بار می‌خواستم جای سنجاب را به خواهرم نشان بدهم، او پشت تنه پنهان می‌شد. بعد ناگهان از سمت دیگر پیدا می‌شد. خواهرم گفت انگار با چشم‌هایمان قایم‌باشک بازی می‌کنیم. می‌دانستم سنجاب برای بازی با ما نیامده است؛ این فقط احساسی بود که از تماشایش داشتم. چند دقیقه بعد، دیگر پیدایش نکردیم. در راه برگشت، از پدر خواستم عکس‌هایی را که گرفته بود نشانم بدهد. در یکی از عکس‌ها فقط بخشی از دم پیدا بود. همان عکس را بیشتر دوست داشتم، چون دقیقاً شبیه آغاز دیدار ما بود. در دفترم یک درخت کشیدم و گوشه بالای آن، دم کوچکی گذاشتم.

سنجاب حیوان مورد علاقه من شد، چون دیدنش برایم مثل پیدا کردن یک راز کوچک بود. دوست دارم دوباره او را در جای زندگی خودش ببینم. لازم نیست همراه من به خانه بیاید. همان درخت، شاخه‌ها و چند دقیقه تماشا، خاطره‌ای ساخته‌اند که هنوز با یادش لبخند می‌زنم.

توصیف سنجاب با توصیف درخت و محل زندگی او کامل‌تر می‌شود. برای فکر کردن به نقش درخت‌ها، انشا درباره طبیعت بدون درخت زاویه دیگری پیش روی شما می‌گذارد.

۸. انشا به شکل نامه به حیوان مورد علاقه من؛ پروانه رنگی

پروانه عزیز، امروز تصمیم گرفتم به جای کشیدن یک نقاشی دیگر، برایت نامه بنویسم. تو شاید هیچ‌وقت این نامه را نخوانی، اما نوشتنش برای من لذت دارد. دیروز روی گل‌های کنار حیاط دیدمت. بال‌هایت را باز و بسته می‌کردی و من سعی می‌کردم رنگ‌ها را به خاطر بسپارم. هر بار که فکر می‌کردم خوب دیده‌امت، می‌پریدی و روی گل دیگری می‌نشستی.

راستش را بخواهی، نقاشی تو برایم آسان نیست. اگر بال‌ها را خیلی بزرگ بکشم، شبیه بادبزن می‌شوی. اگر خیلی کوچک باشند، دیگر شبیه پروانه نیستی. مادرم گفت لازم نیست نقاشی‌ام از همان اول بی‌نقص باشد. من هم چند بار تمرین کردم. حالا در دفترم یک صفحه پر از پروانه‌های کج و راست دارم. یکی از آن‌ها شبیه تو شده است. کنار آن چند گل هم کشیده‌ام تا تنها نباشی. امروز وقتی از مدرسه برگشتم، کنار همان باغچه ایستادم، اما تو را ندیدم. نمی‌دانم کجا رفته‌ای. شاید هم پروانه‌ای که دفعه بعد می‌بینم، تو نباشی. با این حال، از دیدن هر پروانه‌ای خوشحال می‌شوم.

من تو را دوست دارم، چون آمدنت یک باغچه معمولی را برایم دیدنی‌تر می‌کند. برای تماشای تو مجبور می‌شوم آرام‌تر نگاه کنم. این نامه را در دفترم نگه می‌دارم. شاید چند روز دیگر زیرش بنویسم: امروز دوباره یک پروانه دیدم، این بار روی گل سفید. دوست تو، کودکی که هنوز کشیدن بال‌ها را تمرین می‌کند.

رنگ بال پروانه و شکل گل‌ها، جزئیات خوبی برای یک نوشته توصیفی هستند؛ نمونه‌های انشا درباره زیبایی‌های آفرینش نیز از تماشای طبیعت ایده می‌گیرند.

۹. انشا درباره فیل با مقدمه، بدنه و نتیجه؛ خرطومی پر از شگفتی

مقدمه

حیوان مورد علاقه من فیل است. وقتی تصویرش را می‌بینم، اول به خرطوم بلندش نگاه می‌کنم. به نظرم همین ویژگی باعث می‌شود در میان حیوانات زود پیدایش کنم. من فیل واقعی را از نزدیک ندیده‌ام، اما در کتاب‌های تصویری و فیلم‌های طبیعت بارها تماشایش کرده‌ام. اندازه بزرگش همیشه برایم جالب بوده است.

بدنه

یک روز در کتابخانه، کتابی پیدا کردم که روی جلدش یک فیل و بچه‌فیل بود. کتاب را باز کردم و مدتی به تصویرها نگاه کردم. در یکی از عکس‌ها، فیل خرطومش را بالا آورده بود. در عکس دیگر کنار چند فیل دیگر ایستاده بود. از مادر پرسیدم خرطوم فقط برای آب خوردن است یا کارهای دیگری هم می‌کند. با هم توضیح کوتاه کتاب را خواندیم. بعد تصمیم گرفتم یک فیل کاغذی بسازم. بدنش را خوب بریدم، ولی خرطومش کوتاه شد. خواهرم گفت می‌توانم یک نوار کاغذ دیگر اضافه کنم. وقتی کار تمام شد، فیل من روی میز ایستاد. کنار آن یک بچه‌فیل کوچک‌تر گذاشتم تا شبیه تصویر روی جلد کتاب شود. برایشان یک منظره سبز هم نقاشی کردم.

نتیجه

علاقه من به فیل باعث شد هم سؤال بپرسم و هم چیزی بسازم. حالا وقتی اسم این حیوان را می‌شنوم، فقط به بزرگی او فکر نمی‌کنم؛ یاد کتابی می‌افتم که با مادرم خواندم. دوست دارم دفعه بعد درباره زندگی فیل‌ها چیز تازه‌ای یاد بگیرم و به نقاشی‌ام اضافه کنم.

۱۰. انشا گفت‌وگویی درباره حیوان مورد علاقه من؛ چرا پنگوئن؟

معلم از ما پرسید حیوان مورد علاقه‌مان چیست. من گفتم پنگوئن. دوستم خندید و پرسید: «چرا حیوانی را انتخاب کرده‌ای که تا حالا ندیده‌ای؟» گفتم: «همه چیزهایی که دوست داریم، لازم نیست نزدیک خانه ما باشند.» بعد برایش تعریف کردم که پنگوئن را در یک فیلم درباره طبیعت دیده‌ام. رنگ سیاه و سفید بدنش و شکل راه رفتنش در ذهنم مانده بود.

دوستم پرسید: «پس فقط چون بامزه راه می‌رود دوستش داری؟» کمی فکر کردم و گفتم نه. در فیلم، وقتی وارد آب شد، حرکتش با راه رفتن روی زمین خیلی فرق داشت. همین تفاوت برایم جالب بود. معلم گفت می‌توانم در انشا همین صحنه را توصیف کنم. آن روز در خانه، دو تصویر کنار هم کشیدم. در یکی پنگوئن روی زمین بود و در دیگری زیر آب حرکت می‌کرد. زیر نقاشی اول نوشتم: من اول فقط راه رفتنش را دیده بودم. زیر دومی نوشتم: بعد فهمیدم چیزهای بیشتری برای دیدن هست. فردا نقاشی را به دوستم نشان دادم. او گفت حالا بهتر می‌فهمد چرا پنگوئن را انتخاب کرده‌ام. خوشحال شدم که به جای یک جواب کوتاه، دلیل علاقه‌ام را گفته‌ام.

پنگوئن حیوان مورد علاقه من است، چون با دیدنش کنجکاو می‌شوم. او برای من یادآور این است که یک تصویر، همه چیز را نشان نمی‌دهد. شاید روزی کتابی درباره پنگوئن‌ها بخوانم و باز هم چیز تازه‌ای پیدا کنم. آن وقت انشایم ادامه دیگری خواهد داشت.

ممکن است حیوان مورد علاقه دوستانتان با انتخاب شما فرق کند. شنیدن دلیل انتخاب آن‌ها، تمرینی برای احترام به سلیقه‌های متفاوت است؛ در انشا درباره رعایت حقوق دیگران هم نمونه‌هایی از توجه به دیگران آمده است.

۱۱. انشا درباره بره؛ خاطره یک صبح در روستا

من بره را دوست دارم، چون دیدنش مرا یاد یک صبح خوب در روستا می‌اندازد. آن روز از پنجره خانه عمه، صدای حیوانات را می‌شنیدم. بعد از صبحانه همراه عمه به حیاط رفتیم. پشت نرده، بره کوچکی کنار مادرش ایستاده بود. پشم روشنش در آفتاب نرم به نظر می‌رسید. وقتی سرش را برگرداند، گوش‌هایش تکان خوردند و من بی‌اختیار لبخند زدم.

عمه گفت از همان‌جا نگاه کنم تا بره آرام بماند. من روی پله نشستم و برایش در ذهنم اسم انتخاب کردم. اول گفتم پنبه، بعد فکر کردم شاید صاحبش قبلاً اسم دیگری گذاشته باشد. از عمه پرسیدم و او گفت می‌توانم از صاحب بره سؤال کنم. کمی بعد فهمیدم اسمش سپید است. این اسم به رنگش می‌آمد. بره چند قدم برداشت و پشت مادرش پنهان شد. من فقط پاهای کوچکش را می‌دیدم. وقتی دوباره بیرون آمد، انگار از پشت پرده پیدایش شده بود. عصر که به خانه برگشتیم، ماجرا را برای پدر تعریف کردم. بیشتر از هر چیز، همان گوش‌های تکان‌خورده و قدم‌های کوتاهش را به یاد داشتم.

حیوان مورد علاقه من لازم نیست کار عجیبی انجام بدهد تا دوستش داشته باشم. سپید فقط کنار مادرش راه می‌رفت، اما برای من خاطره زیبایی ساخت. حالا در نقاشی روستا، کنار خانه و درخت، یک بره کوچک هم می‌کشم. اگر دوباره به آنجا بروم، دوست دارم ببینم چقدر بزرگ شده است.

۱۲. انشا درباره سگ با مقدمه، بدنه و نتیجه؛ آشنایی از دور

مقدمه

من سگ‌ها را دوست دارم، ولی قبلاً از صدای پارس آن‌ها می‌ترسیدم. فکر می‌کردم علاقه داشتن و ترسیدن نمی‌توانند با هم باشند. بعد فهمیدم می‌شود حیوانی را دوست داشت و در عین حال با احتیاط رفتار کرد. آشنایی با سگ باغ یکی از بستگان، باعث شد نگاه من کمی تغییر کند.

بدنه

وقتی همراه پدر به باغ رفتیم، سگ کنار صاحبش بود. من پشت پدر ایستادم. صاحب باغ گفت لازم نیست جلو بروم و می‌توانم از همان فاصله نگاه کنم. مدتی روی نیمکت نشستیم. سگ روی زمین دراز کشید و سرش را روی پنجه‌هایش گذاشت. این حالتش با تصویری که در ذهنم ساخته بودم فرق داشت. پرسیدم اسمش چیست و صاحبش گفت باران. اسمش را دوست داشتم. در راه برگشت، از پدر خواستم درباره باران حرف بزنیم. گفتم هنوز دوست ندارم ناگهانی به یک سگ نزدیک شوم، اما تماشای آرام او برایم جالب بود. فردای آن روز، باران را با گوش‌های افتاده و سر روی پنجه‌ها کشیدم. زیر نقاشی نوشتم: آشنای تازه من در باغ. آن جمله کوتاه، حس واقعی مرا بهتر از نوشتن یک داستان قهرمانی نشان می‌داد.

نتیجه

من سگ را به خاطر حالت‌های گوناگون و همراهی‌اش با آدم‌های آشنا دوست دارم. لازم نیست برای نشان دادن علاقه‌ام، ترسم را پنهان کنم یا بی‌اجازه نزدیک شوم. خاطره من از باران یک دیدار آرام بود. همین دیدار برای نوشتن درباره حیوان مورد علاقه‌ام کافی است.

۱۳. انشا خیالی درباره حیوان مورد علاقه من؛ اگر گوزن نقاشی‌ام حرف می‌زد

روی دیوار اتاق من نقاشی یک گوزن است. آن را خودم کشیده‌ام و پاهایش کمی نابرابر شده‌اند. با این حال، از میان نقاشی‌هایم بیشتر دوستش دارم. گوزن حیوان مورد علاقه من است، چون شکل ایستادن و گوش‌هایش برایم زیباست. یک شب در خیال خودم فکر کردم اگر گوزن کاغذی می‌توانست حرف بزند، درباره نقاشی من چه می‌گفت.

در داستان خیالی من، گوزن گفت: «چرا همه جای اطرافم سفید است؟» به کاغذ نگاه کردم. راست می‌گفت؛ فقط خودش را کشیده بودم. مداد سبز را برداشتم و چند بوته اضافه کردم. بعد پرسید: «آن دورها چه خبر است؟» برایش چند درخت و یک تپه کشیدم. حالا تصویر شبیه یک منظره شده بود. گوزن خیالی گفت جای بیشتری برای راه رفتن می‌خواهد. من نمی‌توانستم کاغذ را بزرگ کنم، پس یک برگه دیگر کنار آن گذاشتم و منظره را ادامه دادم. یک راه باریک از میان علف‌ها گذشت و به گوشه برگه دوم رسید. وقتی کار تمام شد، دو کاغذ کنار هم روی دیوار بودند. گوزن دیگر در یک صفحه خالی نایستاده بود.

این گفت‌وگو فقط در خیال من اتفاق افتاد، اما به نقاشی‌ام کمک کرد. فهمیدم وقتی درباره حیوانی می‌نویسم، می‌توانم جای زندگی‌اش را هم توصیف کنم. حالا گوزن من در میان درخت‌هاست. هر بار نگاهش می‌کنم، دوست دارم داستان تازه‌ای برای راه باریکی که کشیده‌ام بسازم.

برای تمرین روایت خیالی از زبان چیزی در طبیعت، انشا اگر درخت بودم نمونه‌های بیشتری از تغییر راوی در اختیار شما می‌گذارد.

۱۴. انشا درباره حیوان مورد علاقه من؛ ماهی‌های رنگی پشت شیشه

حیوان مورد علاقه من ماهی است. تماشای حرکت آرام ماهی‌ها را دوست دارم. در خانه یکی از بستگان، آکواریومی بزرگ کنار دیوار قرار دارد. وقتی به آنجا می‌رویم، مدتی روی صندلی روبه‌رویش می‌نشینم. ماهی‌ها میان گیاهان و سنگ‌ها حرکت می‌کنند. بعضی زود از جلوی چشمم می‌گذرند و بعضی برای لحظه‌ای در یک قسمت می‌مانند.

یک بار تصمیم گرفتم فقط یکی از ماهی‌ها را با چشم دنبال کنم. ماهی نارنجی کوچکی را انتخاب کردم که نزدیک گیاهان بود. هنوز خوب نگاهش نکرده بودم که پشت برگ‌ها رفت و ماهی دیگری جایش آمد. خواستم به شیشه بزنم تا بیرون بیاید، اما صاحب آکواریوم گفت این کار آرامش ماهی‌ها را به هم می‌زند. دستم را پایین آوردم و صبر کردم. کمی بعد، خودش پیدا شد. آن روز فهمیدم تماشا کردن همیشه به معنی حرکت دادن چیزی نیست. بعد در دفترم چند خط موج‌دار کشیدم تا مسیر حرکت ماهی را نشان بدهم. خواهرم گفت نقاشی‌ام شبیه نقشه راه شده است. من هم کنار آن نوشتم: گردش کوتاه یک ماهی نارنجی. این نام را بیشتر از عنوان ساده ماهی دوست داشتم.

من ماهی را به خاطر رنگ و حرکتش انتخاب کرده‌ام. هر بار تماشایش می‌کنم، جزئیات تازه‌ای می‌بینم؛ گاهی سایه‌ای روی سنگ و گاهی تکان یک باله. برای نوشتن انشا لازم نیست اتفاق بزرگی افتاده باشد. همین چند دقیقه نگاه کردن، یک صفحه از دفتر مرا پر از تصویر و خاطره کرد.

چگونه انشا حیوان مورد علاقه من را با فکر خودمان بنویسیم؟

اول نام یک حیوان را انتخاب کنید. سپس سه چیز بنویسید: چه شکلی است، کجا او را دیده‌اید و چه چیزی در او برایتان جالب است. به جای تکرار «خیلی زیباست»، یک نشانه روشن بیاورید؛ مثلاً پنجه سفید گربه، گوش‌های خرگوش یا حرکت ماهی میان گیاهان.

برای آغاز، از یک صحنه کمک بگیرید: «اول دم سنجاب را دیدم»، «در کتابخانه به تصویر یک فیل رسیدم» یا «پشت پنجره صدای گنجشک آمد». در ادامه، ماجرا یا دلیل علاقه را توضیح بدهید. در پایان، به همان صحنه برگردید و احساس خود را بگویید. لازم نیست پایان همه نوشته‌ها یک جمله نصیحت‌آمیز باشد.

الگوی ساده برای کلاس دوم

نام حیوان، دو ویژگی ظاهری، یک خاطره یا چیزی که در کتاب دیده‌اید و دلیل علاقه‌تان را پشت سر هم بنویسید. اگر معلم متن کوتاه‌تری خواسته است، از نمونه انتخابی فقط بخش‌های لازم را الگو بگیرید و با جمله‌های خودتان بازنویسی کنید. جزئیاتی را که نمی‌دانید، از روی حدس به عنوان واقعیت ننویسید.

پرسش‌های رایج درباره انشا حیوان مورد علاقه من

اگر حیوان خانگی نداشته باشم، چه بنویسم؟

می‌توانید درباره حیوانی بنویسید که در طبیعت، یک فیلم یا کتاب دیده‌اید. داشتن حیوان خانگی شرط نوشتن این انشا نیست. نمونه‌های دلفین، فیل و پنگوئن از دیدن تصویر یا فیلم شروع شده‌اند.

کدام نمونه‌ها مقدمه، بدنه و نتیجه دارند؟

نمونه‌های اول، سوم، ششم، نهم و دوازدهم سه‌بخشی‌اند. در بقیه نمونه‌ها نیز آغاز، ادامه و پایان وجود دارد، اما با عنوان جداگانه مشخص نشده است.

آیا می‌توان به حیوان نامه نوشت یا از خیال کمک گرفت؟

بله؛ نامه به پروانه و گفت‌وگو با گوزن نقاشی، دو الگوی متفاوت‌اند. فقط روشن کنید که گفت‌وگو یا ماجرا خیالی است تا خواننده آن را با یک اتفاق واقعی اشتباه نگیرد.

چطور دلیل علاقه را بهتر توضیح بدهیم؟

یک ویژگی را به یک خاطره یا احساس وصل کنید. مثلاً بنویسید دیدن گنجشک شما را یاد صبح‌های خانه می‌اندازد یا حرکت اسب در یک سفر در خاطرتان مانده است. این جزئیات، نوشته را شخصی‌تر و خواندنی‌تر می‌کنند.

برچسب‌ها: —
اشتراک‌گذاری:

از دیگر بخش‌های پرشین‌وی

نظر شما با موفقیت ثبت شد. در صورت تأیید در قسمت نظرات، در انتهای همین مطلب نمایش داده خواهد شد.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *